Verslag dag 6 C2S³

Dag 6: Courban – Levernois

Dag vrienden,

Toen ik na een nachtje slapen onder het dak van het Château de Courban mijn vermoeide lichaam in de vroege ochtend confronteerde met mijn koersbroek kwam er als het ware een spontane allergische reactie. Alsof het me wilde zeggen: een dagje rust zou misschien wijzer zijn dan een koninginnenrit. Maar rust stond er vandaag niet op het menu, wel 140 km fietsen naar einddoel Lyon.

Tijdens de nacht was het afgekoeld tot 4°, dus als je dan ’s ochtends buitenkomt in je koerstruitje is het nog erg fris. In de loop van de dag stijgen de temperaturen dan weer tot een flinke 25°, wat maakt dat je optimaal kleden moeilijk is. Roger blinkt uit in een soort van striptease: hij heeft een collectie vijfdelige koerssets van zijn club “Blijf jong Schilde”, waarmee hij flink ingeduffeld de dag begint. Om vervolgens bij elke stop geleidelijk meer en meer bloot te geven. Voorlopig blijft het zedelijk, mogelijk bewaart hij “the full monty” voor de aankomst in Lyon. Zorg dus dat je er op tijd bij bent.

Na het ontbijt en de start gingen de 1e 10 km bij me erg stroef. Een lichte paniek maakte zich van me meester: zou ik het wel de hele afstand uithouden? Gelukkig kwam er tegen km 20 een beter gevoel in de benen en de eerste echte klim na 25 km verliep OK. Zo goed, dat ik me voor de 1e tussenstop na 45 km liet verleiden tot een millimetersprint met Patrick, die hij nipt won (laten we er van uit gaan dat ik hem voor de goede vrede liet winnen). De rest van de dag zou het echter harken worden…

De reserves zijn stilaan op en het achterwerk beurs zodat het na elke stop een 10-tal km duurt eer je weer wat in je vertrouwde ritme komt. Op een dag waarop er heel wat klimwerk op het menu staat, loop je dan al snel achter de groep aan te bengelen. Enkel van de laatste 25 km heb ik kunnen genieten, want die gingen quasi geheel bergaf.

Hoe bracht de rest van het team het ervan af? Prima ! Geen ongevallen, lekke banden noch opgaves. Behoudens enkele kleine merkwaardige ommetjes, geïnspireerd door onze oude vriend Mio, verliep de dag vlekkeloos.

Wat Chris en Ady samen zo al uitsteken in Waasmunster is me onbekend, maar hun achterwerk is van beton. Ze zitten heel de dag als geboetseerd in hun zadel, terwijl ik dus continu ongemakkelijk zit te schuifelen op zoek naar enig zitcomfort. Chris zijn knieprobleem hindert hem tijdens het fietsen gelukkig niet te erg, hij reed als vanouds de hele dag in de frontlinie. Roger rijdt dan weer frustrerend sterk: nooit in de problemen. Wat Josiane tegenwoordig tussen zijn boterham legt: dat wil ik ook. Dirk zijn batterij hield het de volle rit uit, hij sprong er spaarzaam mee om wat een degelijke conditie verraadt. Nicolas is veel te jong en veel te licht: niet te volgen bergop. Hij mag van mij alleen nog mee als we een volledige trip bergaf rijden… En Patrick? Tja, door een rare combinatie van training en opgebouwde vetreserves lijkt hij altijd nog wel wat overschot te hebben. Hij reed alleszins een erg sterk traject tot op heden.

Slotsom: 140 km afgelegd, 6 uur 38 min op de fiets, 21 km/uur gemiddeld, 1650 hoogtemeters, max. snelheid: 59 km/uur, die op de steilste stukken terugviel tot 9 km/uur. Iedereen gezond en wel in de stal, mede door de hand- en spandiensten van André en Philippe.

De dag sloten we gezellig met z’n allen af in “la Garaudière”, een restaurant waar je heerlijke stukken vlees vanop het houtvuur geserveerd krijgt: van een degelijke opkikker gesproken.

Het is nu 23u25: hoog tijd op de ogen te sluiten en te genieten van een verdiende nachtrust. Vele groeten en tot morgen!

Print Friendly, PDF & Email
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.