Verslag dag 7 C2S³

Dag 7: Levernois – Clessé

Bzzz, Tingeling, Ding Dong. 7u30 in Levernois.

Tijd om op te staan. Sanitaire stop, even aan de lavabo blijven hangen, je tienerzoon uit het bed proberen te krijgen en vervolgens het vermoeide lichaam in je hopelijk droge (want de avond tevoren gewassen) koerstenue hijsen. Even een kam door je haar en dan de trap afstrompelen richting ontbijtzaal, waar vroege vogels Philippe, André, Chris en Ady zeker al wel zullen zitten… Another day at the office. Na het ontbijt snel de tanden poetsen, valiezen dichtklappen, fietshelm opzetten, even checken of je niks vergeten bent en hop, met de valiezen dezelfde trap weer af. Sleutel afgeven aan de balie, merci madame en vervolgens fiets uithalen en bandenspanning checken. Dan je lichaam op de fiets hijsen en stipt om 9 uur de baan op, tot seffens André en Philippe en hup Chris achterna: na 7 dagen begin ik dit ritueel maar al te goed kennen. Mijn lichaam smeekt om rust of een alternatieve bezigheid, maar de plicht en Lyon roepen.

Chris wou ook vandaag niet treuzelen: na 45 minuten waren al 20 km afgelegd. De Bourgogne imponeert als een meer toeristische streek, met goed onderhouden dorpen, wat meer leven op straat en dus ook iets drukker verkeer. Meer dan prima weertje ook intussen, de zonnecrème moet nu regelmatig boven gehaald worden. Philippe en André nemen vandaag blijkbaar een snipperdag en kondigen aan dat ze de eerste stop niet gaan halen. De heren moeten boodschappen doen (André coiffeur en Philippe manicure?)… Aangenaam is de verrassing dan ook als ze uiteindelijk na 35 km toch op de afgesproken plek blijken te staan. Door een kilometerslange onverharde strook met veel steentjes, wat tot voorzichtigheid noopt, is ons tempo aanzienlijk gezakt en hadden ze uiteindelijk nog 600 meter voorsprong op ons na 35 km.

Na de stop draaiden we een fietspad op voor ongeveer 30 km fietsen tot aan Taizé. Het fietspad is aangelegd op een oud, verdwenen spoortraject en loopt doorheen mooi gebied met wijngaarden. Langs de route soms oude treinstations, waarvan het stationsgebouw nu dienst doet als gerenoveerde gezinswoning of gemeentelijk museum. Hoewel een mooi traject in een lekker zonnetje, reed ik bijna hersendood achter de rest aan: wat was mijn hele lichaam dat fietsen beu!

Was het de zegen van de broeders van Taizé, waren het de broodjes en het tomatensap van Philippe en André of een ander mirakel, ik weet het niet maar na de lunch voelde ik me ineens veel beter en was de spirit terug. Een lange, maar vlotlopende klim reed ik aan een eerbaar tempo, met Patrick in het wiel.

Patrick: de bedenker van al deze ellende! Neen hoor: de initiatiefnemer van dit mooie fietsproject, dat onze club op een sportieve manier dichter bij elkaar brengt en een mooi sponsorbedrag oplevert voor het gekozen goede doel. Patrick is sterk en sportief en kan, zeker nu hij weer pijnvrij rondloopt en -fietst na enkele restauratiewerken, de tol van de jaren nog meer dan prima verbergen. Alleen aan die blaas zou hij nog iets moeten laten doen, het regent plaspauzes. Dit competitiebeest is dit jaar onze voorzitter en vindt het daarom op deze trip nodig om voor elk diner een korte speech te geven: na zoveel clichés zakt de moed me helemaal in de schoenen… weerom nee, lees dit beter als: meteen staat ons aller motivatiepijl weer op zenith. Patrick is als wijnkenner en Bourgondiër natuurlijk een ideale gezel maar heeft wel een handleiding: de ijsblokjes hier, het spuitwatertje daar, het chocolaatje zus en het broodje zo.

Na 90 km waren we om 14u30 op onze bestemming: Château de Besseuil in Clessé. 23 km/uur gemiddeld en 640 hoogtemeters gereden. Het is hier een prima plek en ik kreeg een mooie, ruime familiekamer toegewezen. Wel met gehandicaptendouche: zie ik er ondertussen zo slecht uit?

Morgen nog een beetje stress, want de organisatoren van het weekend verwachten ons al om 13u in Lyon en dit werd ons vandaag nog eens op het hart gedrukt. Lyon ligt nog wel zo’n 95 km verder en we zullen het centrum van Mâcon en Lyon met de fiets moeten doorkruisen, wat niet aan een onverantwoord snel tempo kan. Uitslapen zit er voor morgen alvast niet in.

Beste trouwe lezers, ik bedank jullie alvast voor de leuke feed back, die ik mocht ontvangen. Omdat we morgen om 13u in Lyon arriveren en na de kusjes, handjes en Champagne om 15u alweer fris gewassen aan het weekendprogramma beginnen zal een relaas van dag 8 ongetwijfeld wat langer op zich doen wachten. Maar belofte maakt schuld: U heeft nog een laatste terugblik van me te goed (ten laatste tegen volgende maandag).
Groetjes en dank van het hele fietsteam, voor sommigen tot in Lyon en voor de rest tot spoedig thuis!

Print Friendly, PDF & Email
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.