Volg ons

 

Beste vrienden,

we hebben onze missie volbracht, met z’n allen, zonder één uitzondering, elke kilometer persoonlijk gefietst.
Ruim twee jaar geleden had ik een gedachte om eens een verre tocht te maken met de fiets.
Maar waarom die verre fietstocht niet koppelen aan een goeddoel, overwoog ik, zoals de fietsers van Best het hebben gedaan?

Ik sprak enkele leden aan en plots waren we met acht fietsers en twee begeleiders. Niemand heeft afgehaakt!
De mensen van het eerste uur zijn hier allen aanwezig. Ik moet zeggen dat jullie mannen en vrouwen zijn van woord en daad.

Na twee jaar van training en leuke after biking lunches waar we van elkaars gastvrijheid konden genieten was het dan zover en vertrokken we op onze missie richting Kopenhagen. Het was een fantastische week, een avondje in Oss samen met enkele leden van Best, een lichte maaltijd in een bekend restaurantje in Zwolle, een detente in een verzorgde herberg in Hamburg, Karel en Els en Wouter en Ine die ons opwachtten in Praesto, Louis en Els die ons persoonlijk getrakteerd hebben op een zeevruchten banket ergens ten noorden van Hamburg.. en dan de cherry on the cake, jullie verwelkoming hier in Kopenhagen die ons het gevoel geven van winnaar van de ronde van Denemarken.
Desalniettemin denk ik dat ieder van ons ook af en toe zijn dip heeft gehad, maar het is echter niet makkelijk om deze moedige fietsers, Rotariers in hart en nieren, van de wijs te brengen, ze weten als geen ander wat doorbijten is en niets kan hen van hun doel weerhouden.

We werden dan ook door de rest van de club en vele sponsors aangemoedigd, zoals blijkt uit de talrijke opkomst bij het vertrek in ’s gravenwezel. Ook vandaag doet het ons goed om hier in Kopenhagen warm door jullie begroet te mogen worden.

Ik dank hierbij Patrick en Eddy voor de organisatie van dit weekend, weeral tot in de puntjes verzorgd.

Het was een vermoeiende missie maar dankzij onze twee begeleiders Andre en Philippe was fietsen onze enige bekommernis, van snacks tot gezellige lunches, verzorgde administratie en logistiek, alles was door deze twee brothers in arms tot in de kleinste details geregeld.

Wat de fietsers betreft ben ik een en al lof.
In de eerste plaats, de straffe madammen Ady en Josiane, jullie hebben voor altijd mijn intense respect doe het ze maar eens na!

Chris, Mio de fietspadvinder Voet, deed een miotje hier en een miotje daar, kortom met een mio in de hand kom je door het ganse land, dank je voor het mooie werk op vlak van navigatie, dankzij jou hebben we onze weg gevonden en zijn we langs prachtige wegen hierheen geloodst.

Filip Van Grimberge onze reporter ter plaatse, een echte sportman en tevens recordhouder lekke banden, voorzag ons steeds van een geanimeerd verslag met elke dag opnieuw een brokje leesgenot voor de mensen die ons volgen.

Gregory, de man met het verborgen talent, knap gedaan, zomaar effe 1000 km gefietst ,terwijl fietsen voordien van op afstand werd gade geslagen. Tenslotte Pierre en Roger, wat een staalhard karakter en rasechte sporters ,ook voor jullie was er maar één optie, doorgaan tot het laatste!!

Wat is begonnen met een gedachte is uitgegroeid tot een succes zowel op sportief vlak als op fundraising niveau, de juiste cijfers kan ik nog niet zeggen, maar dat we 20.000 euro netto ver zullen overschrijden staat vast.

Wat mezelf betreft tenslotte, kan ik maar één ding zeggen, apetrots ben ik op ieder van jullie en fier lid te mogen zijn van deze fantastische club vol mensen met het goede in hun hart, lang leve rotary Antwerpen Voorkempen.

Yours truly,

Ptrick Van Bauwel.

 

Schilde, 15 juni 2014
Epiloog: Antwerpen – Kopenhagen ” Cycling to Serve”

Beste vrienden,

De uitdaging is afgewerkt, het doel bereikt.

Er rest ons nog enkel dank te zeggen aan al degenen die van dit “Cycling To Serve” project een succes hebben gemaakt.

In willekeurige volgorde begin ik met de bedenker en initiatiefnemer, Patrick Van Bauwel. Zijn ervaring kwam ons heel goed van pas tijdens de trainingen. Geduldig legde hij ons de knepen van het vak uit. Hij peilde tijdens de trainingsritten hoe onze benen voelden, om dan het tempo wat op te drijven en wat kilometertjes erbij te lappen.

Door deze trainingen waren we beter dan verwacht voorbereid voor onze tocht.

Dank aan Chris en Ady die een prachtig traject hebben uitgewerkt. We zijn amper verloren gereden; neem maximaal 5 km op een tocht van 1000 km: leve de Mio, leve Chris. Als navigator van de groep was Chris dikwijls gedwongen om op kop te rijden. Maar dat kon hij perfect de baas en zijn conditie is dan ook een voorbeeld voor alle 50 plussers!
Elke dag zorgde hij voor een goed voorbereide briefing: iedereen wist wat er te wachten stond en daarom is er nooit iemand neergevallen van uitputting of wanhoop. De krachten werden mooi gedoseerd om de hellingen en de afstanden de baas te kunnen.

Chris en Ady waren er ook altijd voor ons om het “gat” tussen de kop en de achterban dicht te rijden.

Dank aan Pierre die vanuit de achterste gelederen altijd alles en iedereen in het oog hield. Verbluffend was het gemak waarbij hij telefoneert en fietst. Nota’s nemen was toch net iets te veel, en daarom moest hij tijdens de ritten alles wat de bellers bij hem besteld hadden goed onthouden. Ik hoop dat hij geen omzet is kwijtgespeeld.

Dank aan Gregory die de hotels en de restaurants heeft uitgezocht en geboekt. Hoogtepunt was ongetwijfeld “de Librije” in Zwolle. Een unieke belevenis was het om tussen de koks mee te mogen kijken naar hun kunstjes. We zaten gezellig in de keuken, naast de fornuizen: je mist de franjes van de zaal maar in de plaats krijg je een totale onderdompeling in de sfeer van de gastronomietempel. Enig! In het peloton merkten we dat Gregory goed getraind was voor deze tocht en moeiteloos en steeds welgezind de kop trok

Dank aan Filip die met zijn dagelijkse verslagen het thuisfront op de hoogte stelde van ons reilen en zeilen. We reden mee maar keken iedere keer ook uit naar zijn verslag om met tranen van het lachen ons wedervaren iedere avond opnieuw te beleven.
Filip is een heel goede fietser geworden: maar hij schrijft nog beter dan dat hij rijdt! Wat een gouden pen. Als het dokterschap hem teveel wordt, dan kan de auteur in hem wakker worden.

Dank aan Jeffry De Meyer die altijd onmiddellijk de epistels op het internet plakte. Hij ontwierp voor ons een mooie website waarvan heel veel bezoekers hebben kunnen genieten. Op dit ogenblik is het de meest bezochte website van Rotary in België!
Dank aan Eddy, Rudy en Patrick Gordon die als afsluiter van onze tocht, ons hebben vergast op een onvergetelijk weekend in Kopenhagen.
Dank aan Marc De Meyer die zijn mooie trailer voor ons ter beschikking heeft gesteld. We hebben heel wat bekijks gehad en voelden ons met zo’n mooi materiaal als een professionele wielerploeg .

Dank aan de supporters die ons hebben uitgewuifd in ’s Gravenwezel: toen ik vertrok kreeg ik er kippenvel van. Stralende zon, lekkere koffiekoeken, heerlijke koffie van Corbello, spandoeken, joelende kinderen en een knallende burgemeester: kan het nog mooier?
Dank aan de supporters die ons hebben opgewacht aan het stadhuis in Kopenhagen. Onvergetelijk was de aankomst met fanfare en champagne!

Dank aan de vele sponsors: het gekozen goede doel zal er wel bij varen en door jullie hebben wij onze opdracht om gelden in te zamelen kunnen volbrengen.

Een speciaal woordje van dank aan Josiane. Ik sleepte haar mee in een avontuur omdat ik vond dat het fijn zou zijn om dit als koppel te doen.
Met veel overgave heeft ze zich op mijn hobby gestort, om die ook tot de hare te maken.
Na een val met de fiets een week voor het geplande vertrek zag het er even slecht uit. Maar , zoals Filip het verwoorde, ze is een doorbijterke. Ze likte de wonden en trapte verder. Chapeau Chou !

Dank aan de bezoekers die ons verrast hebben tijdens de tocht onderweg. Vooral het bezoek van Louis en Els met kreeft en oesters in het bos zullen ons altijd bijblijven.

Dank aan onze Voorzitter Karel: ik denk dat hij de vurigste supporter was van dit evenement. Zijn vele aanmoedigende woorden waren onze EPO. Aan de meet vergaste hij ons op heerlijke Deense koekjes.

Tot slot probeer ik de woorden te vinden om Philippe en André te danken.
Dat is niet eenvoudig. Ik kan stellen dat zonder hen voor ons deze tocht niet mogelijk was geweest. De wetenschap dat er een trouwe bezemwagen in de buurt is, betekende een enorme geruststelling.

De gedetailleerde voorbereiding en de verzorgde catering tijdens de toch waren weergaloos.
Vele professionele wielerploegen zullen jaloers zijn op de manier dat André en Philippe ons in de watten hebben gelegd.
Eten, drinken, bagage, inchecken, uitchecken, parkeren, inkopen, …. de fietsers moesten zich niets van dat alles aantrekken: wij moesten enkel trappen.
En dan bij het zicht van de kleurrijke parasole (het merkteken van de tussenstops) kwam in een Pavloviaanse reactie het water in de mond. Verse appelsientjes, bananen en veel meer werden uitgestald: allemaal voor ons.

Dat waren de woorden van dank voor een ongelooflijk tof team dat ervoor gezorgd heeft dat Rotary Antwerpen Voorkempen leeft en bloeit. In een sfeer van camaraderie samen werken voor een goed doel is de definitie van Rotary.

Lang leve Rotary Antwerpen Voorkempen !

———————————-

deelnemer Roger

 

Nog wat foto’s van de tocht

Nog meer foto’s

Rit 8: Kopenhagen, here we are !

Dag beste lezers,

U heeft het al door: we zijn er geraakt. In één stuk en met z’n allen. Een groot deel van de clubleden is hier in Kopenhagen, maar voor hen die achterbleven in (een blijkbaar zonniger) België zet ik toch nog snel wat op papier.

Vanmorgen vroeg uit de veren want we werden al rond 13u45 liefst 107 km verderop verwacht. Dat betekende ontbijt om 6u45 en vertrek om 8 uur. Dit was echter buiten de uitbater van onze B&B gerekend, die om 6u45 allesbehalve klaar was ons te ontvangen. Uiteindelijk waren we rond 8 uur toch weg, uitgewuifd door Els & Karel alsook Ine & Wouter.

De zon scheen al volop en de wind zat in de rug: na 30 km een 1e stop die we bereikten met een gemiddelde snelheid van maar liefst 26,5 km/uur. We worden met de dagen beter! Het parcours was werkelijk prachtig: glooiende wegen doorheen groen en agrarisch landschap afgewisseld met stukjes kust. Na 70 km lunchstop aan de kust, waar we een strandfoto konden maken.

Als laatsten in de reeks stel ik nog snel even de “Youngsters” voor: Gregory en mezelf. Als generatiegenoten, collega’s en beiden inkomende voorzitters verstaan we elkaar wonderwel. We hebben meestal maar enkele woorden nodig om tot concensus te komen. We kochten samen onze eerste koersfiets voor dit project. De initiële tests bij sport-medisch centrum Nottebohm vorige zomer waren vooral voor Greg confronterend: ze twijfelden of hij het wel zou halen! Dat was natuurlijk buiten zijn wilskracht en discipline gerekend: bij de start stond hij messcherp. Ikzelf deed al wel regelmatig aan sport, maar trainde blijkbaar aan veel te hoge intensiteit. U kent ze wel: die rood-aanlopende alfamannetjes… ik moest leren lang en traaaaag te trainen. Ik heb mijn best gedaan en kijk, met 72,5 kg voor 1m87 was mijn BMI bij de start optimaal en de conditie goed. We hebben dan ook beiden met relatief gemak uitgefietst.

Na de lunch werd het wat kouder en het parcours met het inrijden van de stad lastiger. Josiane ramde nog stevig een borduurke maar bleef gelukkig overeind. Ikzelf reed verdorie ook nog een keer lek op een stuk glas. Ik was deze trip de kampioen lekrijden (3x), Josiane en Gregory bleven lekvrij. Enfin we moesten ons de laatste 37 km nog relatief haasten om op tijd op punt van afspraak te zijn…

Maar dan op de Radhuspladsen: fanfare, vlaggen, wimpels, vrienden, verbaasde toeristen, bloemenkransen en champagne ! We zijn in ons opzet geslaagd. Omdat beelden meer zeggen dan woorden kijkt U er best een s uitgebreid de foto’s op na.

Rest er me nog U te bedanken om ons regelmatig te volgen… Dank U ook sponsors en sympathisanten voor de prachtige opbrengst en vele bemoedigende woorden.

Nu ga ik van het langverwachte weekend genieten…

Tot een volgende Rotary-activiteit !

foto 1 foto 2 foto 3 foto 4

Rit 7: When hell freezes over…

Beste sympathisanten,

Mijn dag begon alvast schitterend: er kleefde een sticker met opschrift Adonis op de spiegel boven de lavabo. Niets beter om je vertrouwen op te krikken…

Tijdens het ontbijt daalde mijn enthousiasme al enigszins: voor het eerst deze trip werden we geconfronteerd met regen. Deze was initieel nog bescheiden, maar we waren nog maar enkele kilometers weg of het regende al “ouw wijven”. Daarenboven werden we vandaag ook niet van pech gespaard: op km 16 reed ik achteraan lek, rond km 22 Ady vooraan. Resultaat: iedereen tot op het vel door en door nat ondanks regenjasjes. Voeg daarbij frisse temperaturen en u begrijpt dat we allen klappertandend op onze fiets zaten. Je zag de mensen in passerende auto’s als het ware denken: waar zijn die 8 idioten mee bezig… Een ware helletocht, kilometer voor kilometer telde ik af richting veerboot. Uiteindelijk hadden we meer dan 2,5 uur nodig om de veerboot te bereiken.

Op de veerboot hadden we wel opvallend veel plaats: geen van die droge mensen had veel zin om in de buurt van die bende vuile soepkiekens te komen. De warme chocomelk aan boord smaakte daarentegen heerlijk en bracht wat warmte. Inventief waren we wel: de Dyson airblade in het toilet werd gemonopoliseerd om onze handschoenen te drogen. Liefst van al had ik er mijn sokken ook doorgehaald, ik had precies 2 emmers water aan m’n voeten. De zeem in mijn koersbroek was een natte pamper geworden: alvast een voorsmaakje moest ik op m’n oude dag incontinent worden. Nu ontbrak me jammer genoeg een belletje om de verpleegster te verwittigen…

Eenmaal af de veerboot waren we alvast al in Denemarken aanbeland, maar hadden we nog 92 km fietsen voor de boeg: ik kan u verzekeren dat het enthousiasme niet erg groot was. Gelukkig was het wat minder erg gaan regenen en blies de wind nu regelmatig in het voordeel. Pech bleef me wel achtervolgen: nu reed ik vooraan lek. Stilaan stopte het met regenen en door de wind begon zowaar de weg en onze kleding een beetje op te drogen.

Vandaag is het in Denemarken een feestdag. Philippe & André maakten hiervan gebruik om de lunch te organiseren onder het afdak van een schooltje. De maaltijd kwam als geroepen en krikte het enthousiasme weer wat op. Ondertussen kwam er zowaar af en toe een zonnestraal tevoorschijn en probeerde ieder zijn natte kledij te laten drogen, zo ook Pierre die z’n fiets centraal op de speelplaats had geplaatst.

Pierre is een speciaal geval binnen onze groep. Hij houdt van een beetje uitslapen, want is meestal (één van) de laatste(n) aan het ontbijt. Vaak fietst hij op enkele meters achter de groep, wat ons soms doet denken dat hij moeite heeft met het tempo. Om dan te demonstreren dat dit niet het geval is, spurt hij even naar voor, doet een paar kilometer kop om zich vervolgens weer te laten uitzakken. Al enkele weken merkte ik op dat zijn linker voet schuin op zijn pedaal stond. Ik vroeg me af of hij misschien een kleine handicap had (oude klompvoet of zoiets) en bedacht me dat ik hierover beter wat discreet kon blijven. Toen ik deze week bij een avondwandeling merkte dat er met die linker voet helemaal niets mis was, sprak ik hem er over aan. Ja, er was hem ook al iets opgevallen… Bij nader inzicht bleek het voetplaatje onder z’n schoen scheef te staan! Verder is hij onze moppentapper van dienst: bij quasi elke maaltijd dist hij er wel eentje op.

Na de lunch konden we op de fiets in de zon eindelijk opdrogen. Dit en de wind in de rug zorgde voor euforie: plots haalden we snelheden van 29 tot 30 km/uur. Om niet te laat aan te komen in slaapplaats Praesto besloten we geen extra stop meer te houden. Pech zorgde echter alsnog voor extra oponthoud: ook Chris en Roger leden lek. 5 lekke banden op 100 km, terwijl we net 750 km zonder hadden afgelegd. Tja…

Op 10 km voor Praesto haakten Patrick en ik nog aan bij een groep passerende Deense wielerfanaten, die bij snelle navraag blijkbaar langs dit dorp zouden fietsen. Toen ze bergop onderling een spurtje organiseerden, gingen Patrick en ik erop en erover om het groepje jagende Denen tot Praesto voor te blijven. Superlekker gevoel na 135 km op de fiets! Die gasten weten meteen weer waarom België een collectie wereldkampioenen wielrennen heeft en Denemarken (nog) niet…

Onze B & B is schoon van ver maar ver van schoon. Ik kan me niet voorstellen dat de brandveiligheid of elektriciteit hier een keuringsbewijs bekomt. Een ziel en charme heeft de plek wel, gerund door een lokale Rotariër. We mogen er Els & Karel alsook Ine & Wouter begroeten, die we natuurlijk wijsmaken dat we altijd in zulke bescheiden omstandigheden logeren…

Morgen nog een laatste inspanning van 107 km en dan hopen we velen van jullie te kunnen begroeten in Kopenhagen.

Tak (voor de volgers van “The Killing” en “Borgen”) en tot zo !

foto 1 foto 2 foto 3foto 1 foto 2 foto 3

Rit 6: op weg naar Oldenburg in Holstein

Dag lieve vrienden,

Met 12 escargots en een rib eye steak van 400 gram achter de kiezen was ik weer klaar om te knallen naar onze laatste stop in Duitsland. Ons etentje gisterenavond was prima. Een flinke wandeling van ongeveer 20 minuten langs het Alsterpark en prachtige woningen met zicht op de Aussenalster bracht tot aan het “Butcher’s american steakhouse”. Bij de obligate groepsfoto op de trappen van het restaurant kwam een man op straat overenthousiast en spontaan voorstellen om onze beelden te schieten. Toen hij opmerkte dat we eigenlijk allemaal een glas in de hand zouden moeten hebben en vroeg of we liefhebbers van bier of andere drank waren, antwoorden we met ons groot Antwaarps bakkes dat wij enkel Champagne drinken. Bleek het toch wel de uitbater te zijn zeker… Enfin z’n prime cut filet, rib eye, t-bone en andere steaks waren exquise. Vaut le détour en een welverdiende 4,5 op 5 op tripadvisor.

Toen vanmorgen enkelen van ons in koersoutfit aan de ontbijtruimte van het Kempinski arriveerden, werd hierover een opmerking gemaakt. Zo sportief zijn ze het daar niet gewoon. Het meest sportieve dat in dat hotel gebeurt moet zowat het uitstappen uit een Ferrari of het uitladen van een golftas zijn. Gelukkig moest niemand zich gaan omkleden en kon het lekkere ontbijt worden genuttigd. Na een groepsfoto met de vriendelijke “Doorman” zaten we rond 9 weer op de fiets in een lekker ochtendzonnetje.

Het uitfietsen van een stad is nooit eenvoudig omwille van verkeer en vele lichten. Toch reden we het eerste uur nog 22,5 km. Na de rustdag moest ik er toch weer wat inkomen en verkoos ik een egaal ritme in de achterhoede. Een eerste stop na 36 km bracht niet echt veel soelaas. Chris had ons op voorhand gewaarschuwd: het zou de zwaarste etappe van onze fietstocht worden langs continu glooiende wegen. Wie dacht dat het van Schilde naar Kopenhagen volledig vlak is zit er naast. Ik heb uiteraard geen hooggebergte gezien, maar het parcours deed me wel denken aan de laatste trainingstocht die Gregory en ik maakten door de Brabantse heuvels voor de start van deze trip.

Na 84 km het hoogtepunt van de dag: de grote lunchstop! We hadden Els & Louis in Hamburg een beetje uitgedaagd om deze voor ons te verzorgen en ze hebben de handschoen met verve opgenomen. Waarover we hardop aan het dromen waren geweest, hadden ze na een bezoek aan de vissershaven toch wel gerealiseerd zeker: oesters, kreeft, zalm en tomate crevette stonden in het bos op ons te wachten. Na 2 oesters was ik de afgelegde kilometers al helemaal vergeten. Nog een geluk dat Philippe & André geen gasvuurtje meehebben of Els had ons ook haar gelauwerd gerecht “geturfd konijn” durven voorschotellen. Dank U Els & Louis, het was fantastisch. Zij reden alvast meteen door naar Kopenhagen en we zien elkaar vrijdag weer.

Na de lunch had ik er weer helemaal zin in en werden de benen beter. Jammer genoeg Chris z’n Mio niet en we belanden op landwegen en weien, waar we helemaal niet hoorden te passeren. Tot overmaat van ramp maakte Josiane een tuimelpartij, gelukkig zonder al te veel erg. De wonde, die ze heeft op haar rechter knie na een val de week voor ons vertrek, geneest echter niet goed en ging weer open. Er werd besloten om na de rit met haar naar een hulppost te rijden om de wonde eens goed te laten zuiveren. Goed nieuws: ze kan verder en zal ons einddoel halen.

Josiane wordt dan ook goed begeleid door haar man Roger. Roger is met zijn 61 jaar onze oudste deelnemer. Hij had reeds enkele hartproblemen, waardoor hij eerst toch twijfelde om deel te nemen. Het zorgvuldige trainen legde hem echter geen windeieren: bij zijn laatste bezoek kreeg hij van z’n cardioloog complimenten en kan hij zijn problemen als genezen beschouwen. Zoals hij had aangekondigd blijft hij meestal in de buik van ons peleton, niet omdat hij niet sneller kan maar wel uit voorzichtigheid en uit zorg voor Josiane. Dit valt me zeker op, ze kan niet even met de handen schudden op de fiets of hij reikt haar al een drinkbus of zakdoek aan: every inch a gentleman, die Roger! Daarnaast is hij de vriendelijkheid en kalmte in persoon en luistert hij onze gesprekken vaak op met leuke anekdotes.

We hielden nog een laatste stop op 19 km van Oldenburg met sinaasappels, bananen en aangekochte aardbeien waarbij 2 lokale jongetjes ons kwamen helpen alles op te krijgen. De zwaarste beklimming lag op een 10 km van de eindmeet, waarna de 3 youngsters in de groep (Patrick, Gregory en mezelf) vrijgeleide kregen om even wat koerske te spelen en nog wat extra uit de kast te halen.

Na uiteindelijk 133 km fietsen bereikten we onze B & B in Oldenburg. Een mirakel dat we hier zo’n net logement voor ons allen hebben kunnen vinden. Het contrast met het Kempinski in de wereldstad Hamburg kan haast niet groter… maar de mensen zijn vriendelijk, het diner met zorg breid en lekker en de kamer netjes. André heeft me wel een kamer met bad gefikst, waarvoor ik al 5 dagen aan het zagen was: heerlijk was dat. Naar het schijnt eindigt de wereld hier aan het eind van de tuin, maar ik heb het nog niet durven checken.

Even enkele cijfers: we reden op onze 6 ritten tot op heden 775,6 km, deden daar 32 uur en 50 minuten over waarbij we ongeveer 3000 m verticale stijging overbrugden. Gemiddelde actieve snelheid: 23,6 km/uur, wat toch wat stedelijk verkeer toch wel echt eerbaar is. Wij verbruikten tot op heden 12500 kcal extra: uw sponsorgeld is dus echt wel goed besteed.

Morgen rijden we Denemarken binnen of beter nog varen we Denemarken binnen. Na 42 km nemen we immers de veerboot om de grens over te steken om daarna nog 93 km landinwaarts te trekken.

Maar daar horen jullie morgen weer meer van,

Groeten van de RAVWC

foto(7)foto(8)foto 1 foto 2 foto 3 foto 4foto 1foto 2foto 3foto 4foto 5

Rust Dag

Beste (lezers)vrienden,

Om jullie en mezelf niet uit het ritme te halen, produceer ik ook vandaag wat tekst.

Wat steekt de RAVWC zoal uit op een rustdag? De meesten slapen een halfuurtje langer, waarna ontbijt en om 9u30 verzamelen blazen in de hotellobby. Gregory verscheen vandaag als laatste op het ontbijt, hij was zijn dag begonnen met de was te doen. De zon is reeds volop aan het schijnen en de grote ramen, uitkijkend op het water van de Elbe, zorgen meteen voor een echt vakantiegevoel. Vandaag kan de fiets me gestolen worden. Moest mijn achterwerk kunnen zuchten, u hoorde het tot in Antwerpen !

In de lobby zijn we met 11 (Louis & Els zijn ons immers komen vervoegen), alleen Patrick besluit zijn dag anders in te delen. Patrick is de “founding father” van de RAVWC en doet me op de fiets denken aan Johan Museeuw (alias de leeuw van Vlaanderen), laten we hem dus maar ineens dopen tot de “leeuw van Schilde”. Een echte krachtpatser, 90 kg droog aan de haak, hoewel de tijd dat dit louter spieren waren nu toch al even achter hem ligt. Op de fiets schuilen we bij tegenwind graag achter zijn brede schouders en als hij aan kop komt stijgt de snelheid meteen met 2 km/uur. De leeuw begint echter de tol van vele (sport)gevechten te dragen: zo zit er naar eigen zeggen waar zijn rechter heupkop moet zitten een gehaktbal. Andere zwakke plekken die ik tijdens onze trip kon ontwaren zijn de linker achillespees en een pijnlijke nek- en schouderpartij, die hij na 70-80 km fietsen steeds regelmatiger moet uitrekken. Daarnaast is Patrick een zachte maar ook eigenzinnige persoonlijkheid en voor vandaag wenst hij zich wat meer toe te leggen op “welness”, wat met wat ons de komende dagen nog te wachten staat misschien wel de slimste optie is…

De overigen kiezen voor een wandeling door de oude stad, wat tevens een shopping-walhalla blijkt. Voor het eerst ben ik blij dat Alix in België achtergebleven is… We treffen elkaar om 13u weer voor het gemeentehuis en trekken voor de lunch naar een terras met parasols op een ponton. We werden er bediend door een vriendelijke man van vermoedelijk Indische origine met ADHD, die weggelopen leek uit een Bond- of Bruce Lee-film. Vervolgens trokken we naar het “Museum für Kunst und Gewerbe” (arts & crafts), want Gregory had hiervoor reclame gezien: er zou een collectie foto’s van Steve Mc Curry te zien zijn, de man die de wereldberoemde foto maakte voor National Geographic met het Afghaans meisje met de groene ogen. Jammer genoeg bleek deze specifieke tentoonstelling pas later te openen. We vergaapten ons dan maar aan een collectie posters van Andy Warhol… De overigen zouden nog de Kunsthalle gaan bezoeken, maar ik hield het dan voor bekeken om me tot jullie te richten en mijn beentjes wat extra rust te gunnen.

Vanavond trekken we naar een steakhouse voor het diner en morgen fietsen we naar Oldenburg in Holstein (128 km).

Grüss Gott !
foto(6)
foto 1 foto 4 foto 5

3005-25 3005-263005-24

foto 2foto 3  foto 4


foto 1 foto 2 foto 3 foto 4 foto 5

Rit 5: Hamburg !

Dag beste vrienden, volgers, sponsors & sympathisanten

Ook vandaag weken we niet af van onze vaste rituelen: vroeg uit de veren, een uitgebreid ontbijt en de fiets op om 9 uur. Tijdens het ontbijt maken Philippe & André er steevast een sport van om zoveel mogelijk hard gekookte eitjes in hun zakken te steken, om deze bij de middaglunch weer als extraatje tevoorschijn te toveren. Deze morgen had Patrick een verzoekje, een klein ommetje naar het beeld van de Bremer stadsmuzikanten, figuren uit een sprookje van de gebroeders Grimm. Een verzoek dat we graag inwilligden, u vindt de foto bijgevoegd. Op de foto merkt U meteen dat het maar frisjes en bewolkt was, dus tijd voor de vestjes…

Het uitrijden van Bremen verliep nu langs mooier wegen, waaronder een stukje park dat me erg deed denken aan “Den Brandt” en een passage langs de universiteitscampus. We bleven echter lang in bebouwde kom, wat het tempo drukt: we haalden toch nog 22 km tijdens het eerste uur. Vervolgens kon het tempo opgedreven worden en keken we uit naar de eerste stop rond km 43. Na ongeveer 50 km op onze teller echter nog steeds geen Philippe & André opgemerkt. Ring Ring Ring: waar staan jullie? Voor het eerst deze trip bleken onze GPS-systemen niet gecoördineerd en hebben we elkaar gemist. Rond km 53 treffen we mekaar dan maar op een geïmproviseerde stopplek.

Vandaag stel ik Philippe & André voor: ik mag ze graag vergelijken met Waldorf & Statler, u weet wel die 2 figuren op het balkon uit de Muppetshow. Ze maken integraal en onmisbaar deel uit van onze trip, maar bekijken de zaken toch vanuit een ander perspectief. Beide vroege vogels zitten meestal als eersten bij het ontbijt en beginnen dan reeds hun dag te plannen. Onderweg kiezen ze minutieus hun stopplaatsen, niet na eerst hun boodschappen te hebben gedaan: zin in garnaaltjes? ’s Middags is er garnaalsla op je broodje. Gekloven lippen? Bij de volgende stop ligt je Labello klaar… We worden in de watten gelegd als echte full-profs. Zijn de korte stops meestal gebaseerd op fruit, drankinname en energiekoeken, dan is de uitgebreidere lunchpauze er om al hun talenten ten toon te spreiden: kijk er de foto’s maar eens op na… Philippe is chauffeur, financiëel en administratief directeur alsook de iets stillere organisator. André is het hoofd catering (hij smeert eigenhandig onze broodjes !), housing manager, culinair planner ’s avonds en het grotere woord: hij wordt dan ook spontaan in het Italiaans restaurant aangesproken met “Presidente”. ’s Avonds moeten we maar van onze fiets stappen, de kamersleutel aannemen, onze valies in de hall meepikken en de kamer binnenstappen… pure luxe ! De RAVWC telt 10 volwaardige leden: niet alleen 8 fietsers maar zeker ook onze 2 trouwe begeleiders. Aan André & Philippe: onze oprechte dank en volle waardering…

Na de noodgedwongen wat latere 1e stop, draaien we de gas open: het volgende uur leggen we 26,5 km af. De lunchpauze na ongeveer 83 km bereiken we dus snel. Er resten dan nog 34 km tot het hotel in Hamburg, ons einddoel vandaag na 117 km in totaal. De zon komt er eindelijk door en de vestjes blijven in de wagen achter. De laatste 30 km worden echter een calvarie: eerst 15 km langs een druk bereden hoofdweg, net alsof je langs de A12 fietst: niet de meest gezonde omgeving om aan sport te doen. Vele stoplichten breken bovendien continu het tempo. Vervolgens belanden we in de haven, waar wegenwerken bezig zijn en omleidingen talrijk. Het loopt dan ook mis, Chris zijn GPS slaat tilt en we weten niet meer welke richting uit. Patrick spreekt in z’n beste Duits de lokale havenpolitie aan, maar ook diens uitleg brengt ons maar enkele hindernissen verder. Plots stoten we echter op een watertaxi en deze boot brengt ons uiteindelijk aan de juiste oever van de Elbe in hartje centrum. Toch nog een stijlvolle entrée…

Ons hotel voor de komende 2 nachten is het Kempinski Atlantic: sinds 1909 de Hamburgse thuishaven voor beroemdheden als koning Bhumibol van Thailand, Gina Lollobrigida, Cary Grant, Morgan Freeman, Michael Douglas, Aristotoles Onassis en Michail Gorbatchov om maar enkele te noemen. Geen wonder dat ik me er meteen thuis voel. Het personeel vergeet wel met me op de foto te gaan: hier gaan ze nog spijt van hebben als ik later groot en beroemd ben…

De badkamer heeft hier vloerverwarming. Heel nuttig… Hierbij een “tipp des tages” van de moderne man: duw uw I-gadget in het Bose-soundsystem, kies een sensueel deuntje uit de playlist en speel luid af, doe uw vuil koersgerief aan en stap de inloopdouche in, waterkraan open en uitgebreid inzepen met Wip of douchezeep al naargelang voorkeur (vergeet ook de binnenkant niet!) tot een goed schuimend geheel bekomen wordt, speel op de tonen van de muziek uw koersgerief uit en spoel af. Vervolgens doet ge waar elke man van droomt: laat de kleding gewoon vallen op de grond waar het je belieft en raap het de volgende dag weer lekker droog en warm op… Who needs laundry service?

Louis en Els zijn ook in Hamburg van de partij en we sloten de avond af met een verassingsmenu in het “Fischereihafen restaurant”, volgens André het beste visrestaurant van deze havenstad. Morgen rustdag !

Auf Wiederhören !

3005-15 3005-16 3005-17 3005-18 3005-19 3005-20 3005-21

3005-233005-22

foto 2 foto 3 foto 4 foto 5
foto 1 foto 2 foto 3 foto 4foto 1

bfoto(5)

 De Bremer stadsmuzikanten door Gerhard Marcks

Rit 4: over halfweg !

Haselünne. Omdat we op zondag maar kunnen gaan ontbijten om 8 uur, besluit ik de wekker wat later te zetten. Om 7 uur zit ik evenwel kaarsrecht met grote ogen in bed: de lokale pastoor besluit het hele dorp te wekken met zijn langdurig “glockenspiel”, als dit elke dag zo is zal je er maar het hele jaar wonen… Wonder boven wonder lijkt de oogzalf zijn werk te hebben gedaan, mijn achterwerk voelt quasi pijnloos. Voor de zekerheid besluit ik mijn rode kaken nog eens goed in te smeren met Nivea. Ik neem zeker voldoende, wat maakt dat ik volle 5 minuten moet wachten om mijn koersbroek aan te trekken, uit schrik dat ik er anders weer aan de andere kant zou uitglijden.

Na het concert van onze pastoor hoeft het niet te verwonderen dat om 8 uur iedereen paraat is voor het ontbijt. Voor de drie gangen bij het avondeten en het ontbijt samen rekent het hotel ons slechts 24,5 euro. Een waar koopje ! het ontbijt is schitterend met vele soorten yoghurt, fruit, muesli’s, zalm, verscheidene vlees- en kaassoorten. Echt wat sporters nodig hebben. Jammer dat we weer om 9 uur vertrekken, want ik had er nog uren kunnen toeven.

Philippe doet zijn kunstje met de trailer door de nauwe garage-uitgang nog eens piekfijn over, zodat we iets na 9 weer op pad zijn. De zon is voorlopig op post en we rijden nu langs mooie, groene landwegen. Ik kan zowaar redelijk comfortabel op mijn fietszadel zitten, een euforisch gevoel !

Mea culpa, ik had de voorstelling van de deelnemers gisteren natuurlijk moeten beginnen met onze dames. Over Ady, echtgenote van Chris, kan ik redelijk kort zijn. Zij is een echte sportvrouw! In ons peleton zit ze steevast attent op de 2e rij, lost voor geen meter en wil bij elke helling even tonen dat ze meekan met de mannen (waarvoor ze zeker, eerlijk is eerlijk, niet moet onderdoen). Gelukkig koppelt ze deze fysieke capaciteiten aan een grote dosis vrouwelijke charme en moederlijke warmte, wat haar de ideale reisgezel maakt voor deze trip. Josiane, echtgenote van Roger, is een ander paar mauwen. Zij fietst helemaal nog niet zo lang en heeft hard aan de conditie moeten werken om klaar te zijn voor onze trip. Ik denk dat ze het me niet kwalijk neemt als ik stel dat ze onze minst stuurvaardige fietser is. Ik hou telkens mijn hart vast wanneer ik haar met één hand op het stuur zie, met het andere tastend naar haar zakdoek of drinkbus. Gelukkig staat Roger haar vaak liefdevol bij en bleef ze tot op heden ongeschonden. Maar wat een doorbijter is ze! Ze wil van geen wijken weten en ik moet toegeven, haar conditie is nu prima en ze komt steeds regelmatiger postvaten op de eerste rijen. Daarnaast is ze met haar eeuwig stralende glimlach en optimisme een sfeermaker pur sang. Rijden we langs Maas en Waal, klinkt er plots Boudewijn De Groot van achter mijn rug. Rijden we door Ane, dan zingt ze Clouseau… Dank u dames, zonder jullie zou deze tocht niet half zo leuk zijn!

Aan elke stopplaats die André & Philippe opstellen gebeurt er wel iets: op de eerste na zo’n 40 km komt een lokale mevrouw kennis maken. Ze stelt spontaan haar toilet ter beschikking voor onze dames en verkoopt ons en passant nog 3 poten heerlijke honing. De grotere lunchpauze na ongeveer 86 km houden we ditmaal nabij een openbare dorpstuin, waar we zelfs overdekte tafels vinden. We nuttigen er ons gebruikelijk menu. Ondertussen is de zon helemaal door de wolken verdrongen en moeten de vestjes aan tegen de kou. Voor stop drie na 110 km stond de trailer opgesteld bij een aardbeiteler. Tot ons groot jolijt hadden onze cateraars 2,5 kg vers geplukte aardbeien aangeschaft, die dan ook in enkele minuutjes weggewerkt waren.

Verder vandaag een rit zonder veel verhaal langs rustige en licht glooiende landwegen, die mij aan Vlaanderen deden denken. Geen bandbreuken of andere mechanische hinder, op een mulle zandweg gingen Patrick en Pierre er wel even bij liggen maar zonder erg want ze vielen er zacht. De laatste 10 km naar het centrum van Bremen waren de minst aangename: geen fietspaden of in schabouwelijke toestand, slecht onderhouden wegen en veel verkeerslichten, die duidelijk niet op ons ritme stonden afgesteld. De weg naar ons hotel, gelegen centraal bij het station, bleek ook nog eens door de politie afgezet omwille van een betoging op het plein voor het stationsgebouw. Gelukkig vriendelijke jongens, die Polizei, zodat we net voor de eerste regendruppels binnen waren na 128 km.

120 + 135 + 131 + 128 = 514 km, we zijn over halfweg ! Zoals ik het nu aanvoel, gaat de hele groep de volledige trip netjes afwerken. De benen voelen zelfs beter en beter.

De dag sloten we af met een koolhydratenrijke maar vooral sfeervolle maaltijd in een Italiaans restaurant, met zicht op de Weser. Belezen André onderhield ons zowel op de heen- als terugweg in zijn typische stijl met weetjes over de belangrijkste historische gebouwen in de stad zoals het stadhuis en het gerechtshof.

Ik wil eindigen met een stukje tekst, dat niet bestemd is voor de ogen van mijn vrouwtje Alix: na 4 dagen fietsen zit ik door mijn voorraad koersbroeken. Ik heb zonet zelfs een handwasje gedaan, mijn broeken zien er weer prima uit: ik ga hier op weg naar Kopenhagen nog een moderne man worden… Als dit haar maar niet op ideeën brengt. Hou het stil !

 

Groetjes van de RAVWC

bIMG_20140601_153534
3005-14

Dag 3: Zwolle-Hasellüne

Dag beste volgers,

Gisteren sloten wij de dag af in “De Librije” en het was er succulent. Omdat we het niet te zwaar wilden maken, hielden we het bij een vijf-gangenmenu en dat bleek een perfecte keuze. Omdat onze groep voor deze gelegenheid was uitgebreid tot 16 personen, konden we eten aan een grote tafel in de keuken waarbij we vrij tussen koks en personeel onze neus in potten, borden en pannen mochten steken en vragen stellen. Een unieke ervaring ! Elk bord was een plaatje en de smaken overweldigend… Jonnie Boer en zijn team hebben hun drie sterren niet gestolen.

De nacht was dus iets korter dan gepland en het ontbijt uitgebreid in het prima Sandton hotel in Zwolle. Nadat we door Els, Anne-Sophie, Alix, Karel en Louis uitgewuifd waren, zaten we om 9 uur stipt weer op onze fiets. Ditmaal voor een tocht van 131 km, die ons tot in Nedersaksen, Duitsland zou brengen.

Tegen al mijn verwachtingen in voelden de benen prima. De streek rond Zwolle is prachtig en zeker een aanrader. De zon was ook meteen van de partij en dit alles zorgde voor een snelle en aangename start. Jammer genoeg sukkel ikzelf met de nachtmerrie van elk coureur: niet de wraak van Montezuma, maar wel zadelzweer. Verdomd lastig om een comfortabele zitpositie te vinden en 130 km op de trappers is natuurlijk ook geen optie. Mijn handicap leidt uiteraard tot allerlei grapjes in de groep, u gelooft het nooit maar we proberen het euvel te verhelpen met… oogzalf. Ik hoop vurig dat het me morgen inderdaad helpt.

Na 40 km hielden we onze eerste stop. Toeval wil dat ons uitgestippeld traject identiek aan het parcours van een toertocht voor wielerfanaten, georganiseerd door een vereniging rond lokale schaatsvedette Erben Wennemars. André & Philippe hadden onze prachtige trailer mooi geparkeerd voor een lokale hoeve en dit zorgde voor de nodige verwarring: hele groepen Hollandse toerfietsers dachten dat het om een bevoorrading voor hen ging. Sommigen stuurden we al snel weg, maar enkele plakijzers versloegen we op eigenkoopmansterrein: we verkochten hen een paar van onze gesponsorde bananen, weer enkele euro’s extra voor ons goed doel !

Na 70 km reden we Duitsland binnen en veranderde het parcours. Lange, rechte en wat saaie kantonnale banen kregen we nu onder de wielen geschoven. Geen noemenswaardige problemen, goed weer en een wind die meestal in het voordeel blaast: alle ingrediënten voor een recordtempo. Gelukkig kozen Philippe & André weerom zorgvuldig hun stopplaats uit op een soort van klein schiereilandje tussen 2 sluispoorten in. De picknick in de zon met gigantische broodjes liep dan ook een kwartiertje langer uit dan voorzien.

Omdat er verder niks spectaculairs gebeurde, geeft dit me de kans om één van onze fietsers wat beter voor te stellen: ik kies voor Chris Voet. Wil je naar Kopenhagen fietsen, heb je natuurlijk mannen met baarden nodig. Chris is door zijn snelle aanschaf van een Mio GPS-systeem al maandenlang onze trip-planner en logische wegkapitein. Hij is dit niet alleen omwille van die GPS, maar ook omdat hij een sterke, sportieve man is en kan fietsen als een metronoom: hij weet als geen ander een egaal tempo te rijden, dat hij bewust kiest in functie van de paraatheid van de groep. Chris is iemand die houdt van een strikte organisatie en prima afspraken, onze route wordt dus elke avond kort maar zorgvuldig doorgenomen met tijdschema’s en vooropgestelde moeilijkheidsgraad. Heimelijk ziet Chris deze tocht als een aanloop en voorbereiding voor de loodzware Epic-fietstour in Zuid-Afrika, een weektocht voor duo’s met de mountainbike op unieke bergpaden. Benieuwd of hij zijn vrouwtje Ady zo gek krijgt om mee te rijden en zo zijn gedroomde uitdaging samen te realiseren.

Ook na onze uitgebreide middagstop bleef het tempo hoog en we bereikten na 5 uur en 15 minuten fietsen Hasellüne, dat je toch maar best kan omschrijven als een boeregat. Ons hotel is groot en verdeeld over 2 prachtige oude gebouwen, tegenover elkaar gelegen in wat ik vermoed de hoofdstraat is. De service is correct, maar jammer genoeg lijkt de tijd hier toch al een tijdje stil te staan. De ontdekking van het internet lijkt me hier zowat de meest recente verandering.

Philippe toonde een staaltje van zijn rijkunst door de trailer minutieus en ongeschonden de ondergrondse garage in te maneuvreren, petje af. Ondergronds loopt hier ook een gang van het ene gebouw naar het andere, onder de straat door. Dit valt initieel niet op en leidde tot volgend hilarisch tafereel: Pierre volgt nietsvermoedend ondergronds de pijlen naar de sauna via de ondergrondse gang naar het andere gebouw, stelt voor de sauna vast dat hij een handdoek te kort komt, gaat ondergronds weer terug naar het ene gebouw om dan bovengronds via de straat weer terug te keren naar het andere gebouw, waar de unieke receptie is. Na een extra handdoek te hebben gekregen van de verbouwereerde receptionist, keert hij weer bovengronds terug naar het eerste gebouw om ondergronds via de vermelde gang weer terug te keren naar de sauna, die gelegen is één verdieping lager dan de receptie in het andere gebouw. Kan u nog volgen ?

Na een lekkere, maar niet echt fantasierijke maaltijd zoeken we allen onze kamers op, op zoek naar een verkwikkende nachtrust: morgen fietsen we tot Bremen….

 

Tot volgend verslag !
3005-13 3005-9 3005-10 3005-11 3005-12

foto 2foto 3foto 4foto 1foto 2foto 3foto 4foto 5foto 1foto 2foto 3foto 4foto 5foto(4)

3005-5 3005-6 3005-7 3005-8

3005-4WP_000438(1)

3005-3 3005-1 3005-2

Rit 2 : Oss-Zwolle

Dag vrienden,

Wij reden vandaag van Oss naar Zwolle. Voor de cijferfetisjisten onder jullie: 135 km. We zaten ongeveer 5 uur en 45 minuten op de fiets en haalden hiermee een gemiddelde van ongeveer 23,5 km/u. Als ik Chris mag geloven, verbruikten we tijdens deze rit ongeveer 2100 kcal extra.

Rond 7u30 verschenen de eerste fietsers aan het ontbijt om iets voor 9 allen op de fiets te zitten. Philippe kondigde zon en 19 graden aan. Zoals het een echte flandrien betaamt reed ik in ons Rotarytruitje met korte mauwen. Hier had ik soms spijt van. De anderen tooiden zich in een bonte verzameling vestjes en hadden hier soms ook spijt van. Om maar aan te geven: in het zonnetje was het lekker, maar eens die achter de wolken verdween was het nog best fris. Ideaal sportweer, geen druppel regen gezien.

De eerste 12 km gingen nog vlot en we namen een kleine veerboot om de Maas over te steken. Vervolgens kwamen we op de dijken echter pal met de neus in de wind terecht en was het echt kilometers lang harken. Even leek Kopenhagen heel veraf… Een korte pauze na 37 km bracht wat soelaas, maar het was pas toen we op de hoge Veluwe terechtkwamen dat het ritme er bij mij weer wat inkwam: mooie lange fietspaden, geen hindernissen en droog weer. Zo gingen de kilometers er weer wat vlotter af.

Hoogtepunt van de dag was de lunchpauze, die André & Philippe verzorgden iets voor Apeldoorn na 83 km. Dekentjes en picknickmand op de grond, tafeltje met verse broodjes die naar believen belegd werden met verschillende kaas- en vleessoorten, hard gekookte eitjes, chocolade en uiteraard veel gezonde drankjes. Spontaan dacht ik aan “Le déjeuner sur l’herbe” van Edouard Manet, jammer genoeg of misschien gelukkig maar zonder naakte vrouw. Alleszins van een echte opkikker gesproken!

Meteen hadden we weer zin in de laatste 52 km en die gingen ook heel wat vlotter. We laveerden door de centra van Apeldoorn (mooi wonen daar !) en Epe, enkel nog onderbroken door een laatste korte stop na 116 km. Vandaag kenden we immers geen materiaalpech. Voor zij die hen specifiek volgen: ik kan u verzekeren dat onze fietsende dames Ady en Josiane in bloedvorm verkeren. Tijdens de laatste stop begonnen beiden spontaan erg energiek te dansen op de tonen van “Champagne showers”. Ik weet dus al wat het aperitief vanavond zal brengen en ga morgenvroeg toch eens checken wat die Ady in haar drinkbus giet. Ongetwijfeld straf spul…

De laatste kilometers werden we enkel nog opgeschrikt door een lokale dorpsgek, die bij een uitwijkmaneuver gas bijgaf in plaats van in te houden. De idioot miste Ady maar op een haar na, gelukkig kwamen we allen met de schrik vrij. We weten dus meteen weer dat we zwakke weggebruikers zijn en een mogelijk ongeval in een klein hoekje kan schuilen. We blijven voorzichtig en attent !

In Zwolle verblijven we vannacht in het prima Sandton Pillows hotel en staat ons culinair hoogtepunt van de fietstocht op het programma: een etentje in “De Librije”. Seffens begroeten we Karel & Els, Louis & Els alsook Anne-Sophie en Alix die dit lekker stukje van de trip niet wilden missen. Ik hoop maar dat we dit morgen niet al te erg moeten uitzweten op onze fiets.

Bedankt voor het lezen en tot na rit 3…

Groetjes van de RAVWC

edIMG_20140530_133735

3005-1 3005-12 3005-11 3005-10 3005-9 3005-8 3005-7 3005-6 3005-5 3005-4 3005-3 3005-2
Om onze sponsors zo goed mogelijk te presenteren

foto(3)

Kuist André de trailer.

Dag 1 van onze fietstocht naar Kopenhagen zit er op

Zoals Gregory het graag verwoordt: het belangrijkste nieuws van de dag waren jullie ! De start op het kerkplein van ’s Gravenwezel bleek een voltreffer. Veel lachende gezichten onder een zachte ochtendzon en dit alles opgefleurd met heerlijke koffie van Dominique & Melissa en enkele schotels koffiekoeken. De opkomst was groot en ook de gazetten aanwezig. Zoals echte vedetten werden we door perslui aangesproken en bij de groepsfoto wist ik niet in welke lens eerst kijken: een erg fijn gevoel was dat.

Voor ik het wat hoog in mijnen bol kon krijgen, weerklonk het startschot van de burgemeester en trok onze groep zich op gang. Niet alleen de acht fietsers van Rotary Antwerpen Voorkempen maar ook 5 vrienden van Rotary Best en één gastvedette: Geert Noels van Econopolis. Wie denkt dat Geert een statistieknerd met 2 linkerhanden is zit er echter dik naast: buiten een vlotte babbelaar bleek hij ook een erg handige kerel… some guys have all the luck…

Toen Patrick erin slaagde om de eerste nagel, die we op ons traject tegenkwamen, in zijn achterband te planten sprong Geert als een duivel uit een doosje naar voor. In een recordtempo was Patrick’s wiel los, de buitenband eraf en de binnenband vervangen. Van zodra ik doorhad dat mijn inbreng niet echt meer als nuttig zou ervaren worden en ik dus maar wat aan mijn drinkbus wou slurpen, bleek de buitenband er al op te liggen en alles opgeblazen. Amaaazing !!! om het op zijn Astrid Bryan’s te zeggen.

André & Philippe hadden zich na ongeveer 40 km fietsen met de trailer opgesteld aan de grens met Nederland nabij “Den Dodendraad”. U merkt: naast fietsen doen we waar mogelijk ook wat aan cultuur. Bij het verorberen van banaan en appelsien leerde ik zo nog wat bij over onze vaderlandse geschiedenis en de waanzin van WO 1. Hadden onze Nederlandse vrienden zich in het begin erg onhollands wat verdoken achteraan in ons peleton opgesteld, bij het naderen van hun thuisland kwamen ze toch wat meer vooraan postvatten. Na 50 km nam Geert afscheid en reden we verder richting Tilburg.

Na ongeveer 65 km in Tilburg aangekomen, vond Pierre het aangewezen om ook eens de handigheid van vriend Huub te testen. Pierre reed vooraan lek en dit maal was het ervaren Huub, die alles netjes verving: we gaan ze nog missen onze begeleiders…

Na 83 km ontwaarden we weerom Philippe & André, die zich hadden geparkeerd op het erf van een vriendelijke melkboer: idyllischer kon haast niet, al moest je er wel een paar gezonde geurtjes bijnemen. Pistolets met kaas, gerookte ham of Maredsous stond er op het programma, dit alles aangevuld met stukjes pikante worst en voor wie wou peperkoek, fruit en droge koek: het menu van topcoureurs !

Jammer genoeg werd het ondertussen wat kouder en moesten de vestjes weer bovengehaald worden voor de laatste 35 à 40 km richting Oss. Dit stuk verliep zonder noemenswaardige problemen en regenval bleef uit. Eenmaal aangekomen in hotel “Naaldhof” in Oss werden we opgewacht door een ruimere delegatie Rotariërs uit Best en mochten we meteen toasten met een glas Prosecco in de hand. Els leerde ons nog een Hollandse “yell” (neen, niet Hup Holland Hup) en toen kreeg ik door de beginnende regen stilaan zin om mijn kamer te gaan opzoeken. Dit was echter buiten wegkapitein Patrick gerekend: hij kan geen vuile fiets zien, dus iedereen nog krampachtig aan het schrobben op het terras alvorens de welverdiende warme douche.

De avond werd samen met onze vrienden afgesloten in restaurant “La Colline” in het centrum van Oss, dat in feeststemming verkeerde met verscheidene podia in verschillende straten.

Ziezo, bij leven en welzijn morgen weer meer nieuws van het fietsfront !

Filip VG

Aankomst

foto 1foto 2foto 3foto 4foto 5foto 1

foto 2foto 3
foto 4
foto 5

Voorbereidingen 2de stop

 foto 1foto 2

Eerste stop

foto 1foto 2foto 3

Vertrek

DSC_0319 DSC_0355 DSC_0389 DSC_0392 DSC_0393 DSC_0393_1 DSC_0395 DSC_0398

25/5: laatste test

Ik heb eens nagekeken hoe de profs het aanpakken. Enkele dagen voor de ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix rijden ze zich eens goed leeg in Gent-Wevelgem of Harelbeke of zo en trainen na die koers nog bij achter de derny. Nadien enkele dagen strikte rust om dan op de dag van de wedstrijd goed te kunnen knallen. Supercompensatie heet dat of zo. Dus na een goede training zaterdag moet ge er zondag nog eens een goede lap op geven…

Gregory en ik zijn fan van supercompensatie, de rest van de RAVWC blijkbaar minder om allerlei uiteenlopende redenen. Stembureau’s zijn er enkele van. Niet getreurd echter: zondag stonden Greg en ik op 8 uur in Temse om deel te nemen aan de Memorial Rudy Peerens. Klinkt niet spectaculair, maar bleek wel steengoed: het betreft een semiklassieker (zelfde niveau als de Tom Boonen classic waar we eerder aan deelnamen) en dit betekent goede organisatie met parking, douches, duidelijke bewegwijzering en 2 prima bevoorradingen. De grote jongens reden 107 km langs wat werd omschreven als “een prachtig parcours doorheen de Brabantse heuvels”. We dachten dat dit wel wat voor ons was.

Gregory had nog 2 vrienden meegebracht: Anton en Bart. 2 supersympathieke gasten maar hun buikje verraadt een zwangerschap van ik vermoed een 4-tal maanden en dat bleek toch net iets teveel, dit terwijl wij natuurlijk (binnen onze normen) superscherp staan voor onze tocht naar Kopenhagen. Het eerste uur raakten we niet veel verder dan 22 à 23 km/uur gemiddeld en tot overmaat van pech, reed één van onze beide vrienden ook lek. Dat ging dus niet zo vlot als verhoopt. Toch stelde dit gevoel gerust: waar bij de start van onze trainingen dit tempo zeker goed genoeg was, riep mijn lichaam nu als het ware: citius, altius, fortius ! De vorm en de goesting om naar Kopenhagen te fietsen zijn er…

Na 24 km was er een splitsing: Bart en Anton kozen voor een afstand van 60 km, Gregory en ik voor de volle afstand. We haakten aan bij een groepje en zaten al snel aan een ritme van 30km/uur, in het zog van 2 straffe madammen. Ondertussen kregen we de Waaienberg en de Steenberg onder de wielen, ideaal om eens te testen wat er in de tank zit. Bevoorrading 1 na 43 km. Gregory en ik kozen vervolgens het hazenpad en kregen het zwaarste stuk van de trip voorgeschoteld: continu heuvelachtig landschap rond Meise, Zellik, Asse en Opwijk. Onderweg hadden we plots wel prachtig zicht op het Atomium. Zoals het inkomende voorzitters betaamt verdeelden we werk en vaardigheden netjes: ga ik vlotter bergop, dan is Gregory het tempobeest op de vlakke wegen.

Na de Fluxenberg bereikten we op km 75 de 2e bevoorrading in Rossem. Ik moest Gregory hier zowaar intomen of hij had alle (fel gesmaakte) cake daar alleen opgegeten ! Volgden nog 30 km relatief vlakke kilometers terug naar Temse, waarin Gregory het tempo zelden liet zakken onder de 28km/uur. Na 107 km waren we terug bij af met een goed gemiddelde van 25 km/uur: moe want lang gereden tegen onze limiet, dankbaar om een prachtige maar qua parcours vrij moeilijke en gelukkig zonovergoten trip, gerustgesteld want de conditie est arrivé. Kopenhagen, here we come !

Onze vreugde werd nog vereeuwigd met een selfie en dan hop, gaan stemmen…

Tot donderdag aan de start,

Filip VG

selfy

Verslag van de trainingsrit van Zaterdag 24 Mei 2014

Afspraak in Schilde bij Roger en Josiane.

Onze laatste grote trainingsrit begon onder een dreigende hemel maar gelukkig bleef het de ganse dag droog.
Chris en Ady, Gregory, Filip en Pierre waren allen stipt aanwezig om van André de koekjes en bananen in ontvangst te nemen.

Onze coach Patrick was getuige op een huwelijk en moest dus spijtig genoeg verstek geven.
De route bracht ons ditmaal langs het Albertkanaal tot in Geel. Vervolgens reden we naar Kasterlee en Turnhout om dan via het kanaal Dessel-Schoten, terug te keren naar onze thuisbasis.

Ritten langs jaagpaden zijn prettig: de laatste jaren werd het wegdek daar sterk verbeterd, het zijn brede paden en je hebt een goed uitzicht om wat sneller te kunnen fietsen.

We oefenden onze “carrousel”: om beurt de kop nemen als de wind tegenzit.
Het verschil op de kop en in de “bus” is enorm: volgens ingewijden moet je tot 30 % minder inspanning leveren in de “bus”.

Je kan dus al raden, waar ik mij als “dorp oudste” het liefst nestel. Laat het jonge geweld de kop maar trekken!

Na 105 km waren we terug bij Roger en Josiane voor een verdiend glaasje bubbels en een tomaat garnaal gevolgd door de ideale maaltijd voor de coureur: een pasta.

We kijken allen met spanning uit naar het vertrek volgende donderdag.

Sinds juni vorig jaar zijn we met de voorbereidingen bezig, en de verwachtingen zijn hoog gespannen voor deze speciale tocht die zeker voor ons, de “oudjes”, een fameuze uitdaging is.
De vele steunbetuigingen en financiële bijdragen voor het goede doel waarvoor wij fietsen geeft ons vertrouwen en een stimulans om er tegen aan te gaan!

Onder de deskundige leiding van Patrick en Chris is iedereen klaargestoomd en staan we klaar voor het echte werk!
Met de logistieke steun van André en Phlippe moet de opdracht lukken: het is een hele geruststelling te weten dat er een trouwe ploeg paraat staat om ons te helpen als het eens tegenvalt.

Uw verslaggever Roger

Trainingsrit zaterdag 17 mei 2014

Samenkomst bij Pierre Delva thuis te Kapellen.
De deelnemers zijn Chris en Adi Voet, Filip Van Grimberge, en ondergetekende: Pierre Delva.
Om 8u stipt belde Andre Vdb reeds aan met de bevoorading (bananen, koekjes enz…) Hij was
voor de gelegenheid met zijn antieke fiets van de jaren 1900 afgekomen ! ( zie de foto’s )
Vanaf 8.15u kwam de rest van de fietsers aan met groot enthousiasme vanwege het prachtige
weer en de veelbelovende tocht op het programma.Wat een verschil met één week geleden!
Om 8.45u vertrokken we dan richting Nederland voor een tocht van 116km ,geïnspireerd door
Pierre, maar met grote kundigheid omgezet in fietsroutes door Chris. ( zoals steeds zoekt Chris
die routes dus uit op internet en laadt die vervolgens in zijn fiets-GPS )
Onze betrouwbare gids loodste ons aldus van Kapellen-Hoevenen-Stabroek-ScheldeRijn kanaal-
Oesterdam-Tholen-Halsteren-Wouwse plantage-Kalmthoutse heide-Wuustwezel-Maria ter heide
en terug naar Kapellen.
In de buurt van Tholen is op een hobbelige weg de fiets van Chris “in panne” gevallen!
Zijn remsysteem is losgekomen van de voorvork door een losgedraaide moer. Na enkele
minuten intensief zoeken heeft Adi met wat geluk het keine moertje gevonden zo’n 10m ervoor.
Gelukkig had Filip imbussleutels bij waarmee het systeem korrekt kon hersteld worden!
Om 13.45u kwamen we zonder verdere tegenslagen terug aan bij het beginpunt en
de gemiddelde snelheid werd geconstateerd op 26,4km/u
Na het verorberen van een Italiaanse pastaschotel reed iedereen tevreden huiswaarts.
Volgend weekend op naar de laatste trainingsritten!
Pierre
2014 05 17   fietstocht Pierre kl
Fietsrit “BEST OF FLANDERS CLASSICS” Zaterdag 10 mei.
 
Doel: Oude Kwaremont – Patersberg – Kattenberg
Middel: Fiets
Afstand: 80 km
Deelnemers: Patrick, Filip, Pierre, Chris, Gregory
Weerbericht: WIND+++ REGEN +++ KOUD+++
 
Tijdens de opmaak van ons trainingsprogramma mocht de Koninginnenrit onder de fietsritten niet ontbreken.
Om zeker te zijn van een optimale  conditie en maximale garantie te hebben op mooi weer werd deze tocht laat genoeg in het jaar gepland.
Xavier Carbonez (broer van verslaggever en triatleet!) was gastheer en fietsgids van dienst.
Echter, niet iedereen verscheen op de afspraak; de weergoden tekenden verstek.
 
Idyllisch Vlaanderen werd heel even een apocalyptisch decor.
Regen was natter dan normaal.
De wind kon maar geen rust vinden.
Kasseien waren hobbeliger dan ooit.
De Oude Kwaremont, de Patersberg en Kattenberg leken de toegang tot de hel.
 
De beproeving was zwaar.
3 lekke banden, één valpartij, bloed, zweet en tranen.
Een memorabele rit die het respect voor de fietssport grenzeloos heeft gemaakt.
 
PROFICIAT aan alle fietsers; WE DID IT AGAIN.
DANK aan mijn broer voor prima organisatie.
WARME OPROEP aan alle lezers om de actie “CYCLING TO SERVE” zeker niet te vergeten.
Uw steun is de belangrijkste motivatie in onze rit naar Kopenhagen.
 
Gregory Carbonez
IMG_2801[1]
aardappel

 

Verslag trainingrit 3 mei 2014 – Duffel

Gregory, ikzelf en Pierre zijn om 8u15 in Duffel present voor de Kevin De Weert Classic. Patrick, Roger en Josiane zijn op reis en Chris en Ady hebben andere verplichtingen. Trouwe bijstander André is ook hier present om onze achterzakken te vullen met banaan en koekjes met gedroogde vruchten. We besluiten ons in te schrijven voor een rit van 120 km. In schril contrast met vorige zaterdag bevinden we ons nu in een aflevering van “het leven zoals het is”: aanschuiven in een achterzaaltje van één of ander duivenlokaal met geurende buiten-WC’s om in te schrijven. Vervolgens de fiets op om in frisse temperaturen de weg te zoeken: dit maal geen duidelijke pijlen maar wel enkele gekalkte strepen op de weg, quasi niet te onderscheiden van deze van de vorige edities. Al snel wordt duidelijk dat de schade aan Pierre’s fiets toch wel wat groter is, hij kan niet meer schakelen en moet dus de trip afleggen op één versnelling ! We laten ons evenwel niet afschrikken en gesterkt door de ervaring in de Tom Boonen Classic nestelen we ons bij een peleton van 2 wielerclubs om de 1e vlakke 30 km af te leggen in 1 uur. Pierre ziet op zijn gehavende fiets echter sterretjes en we besluiten dan ook na 1 uur effe te eten om vervolgens met ons 3 verder te trekken. Een goede keuze want ondertussen zijn we aan de kanten van Rotselaar aanbeland en daar liggen een paar stevige kuitenbijters: waar Gregory en ik ons op een klein verzet nog naar boven kunnen hijsen moet Pierre onherroepelijk van de fiets en te voet naar boven. Uiteraard is het zo geen optie om 120 km af te leggen, gelukkig is er ook een toer van 80 km en die splitsing kunnen we nog nemen. Conform het amateurisme van de rest van de organisatie blijkt de aangekondigde bevoorrading gewoon te ontbreken… Wanneer we na 60 km een 2e korte etenspauze inlassen zien we zowaar het door onze club geschonken Rotarybusje geparkeerd staan (in overigens goede staat). Het sein om er nog eens even stevig in te vliegen en de laatste, vlakkere 20 km leggen we weer af aan een gemiddelde van boven de 28 km/u. Na 77 km en 3 uur fietsen lopen we binnen…

Filip VG

Vandaag 1 mei hebben we afspraak op de middag bij Marc De Meyer.

Samen met onze 2 begeleiders André en Philippe, gaan we voor het eerst op tocht met onze trailer (van Marc). En dat deze “futuristische wagen” er mag zijn, lees je verder nog. Vandaag hebben we afspraak gemaakt met onze vrienden van Rotary Best. Onder een stralende zon en uitgedost in onze Rotary-truitjes begeven we ons met 7 op de fiets. Het begin van de route is ons niet onbekend. Daar we ondertussen toch al een 1000-tal km gefietst hebben dit jaar, verrast het ons niet dat de eerste 40 km reeds vroeger werden overwonnen. Op geregelde tijdstippen staan André en Philippe klaar om ons te bevoorraden met naar keuze  banaan, peperkoek, koekje, aanmoedigingen, raadgevingen… Na een 50 km verlaten Josiane en Roger de groep en maken rechtsomkeer. Hun vliegtuig dat hen ‘s anderendaags heel vroeg uit de veren haalt is hier de spelbreker. Toch fijn dat zij ons vergezeld hebben. We nemen afscheid en wensen elkaar een droge thuiskomst want ondertussen is de zon meer verdoken dan ons lief is.

Op de volgende stop zitten André en Philippe al te genieten op een terrasje met een streekbiertje. Ik, ondergetekende, vlei mij neer naast hen met de hoop op een koffie, maar de heren bleven op een afstand bezorgd toekijken terwijl ik mijn peperkoek opeet… Een koffie zal er niet bij zijn vrees ik en als ik naar boven kijk zie ik de bui al hangen. Dus vlug voor alle veiligheid mijn regenvestje aantrekken en wegwezen.

De donkere wolken blijven dreigen. Af en toe een spatje maar dat deert ons niet. We worden nog een laatste keer bevoorraad door onze vrienden en worden later verder deskundig begeleid (door Chris en de mio ) door Eindhoven. Om 17.05 uur zien we  onze begeleiders en Els en Gerhard die ons opwachten bij hun woonst.  Wat een leuk weerzien! Els en Gerhard willen weten hoe we het gedaan hadden. Ja, we hebben 103 km afgelegd met een gemiddelde van 25.6 km/u. Ze waren terecht fier over ons.

Nu zien of onze fietsen in de trailer geraken. Ja hoor dit gaat zelfs vrij vlot. Alleen goed weten welk wiel bij welke fiets hoort en geschrankt plaatsen gaat net iets gemakkelijker. Goed zo heren!
André en Philippe hadden onze bagage al binnengezet. Dank u wel  heren, we worden echt verwend!
Na het douchen (wij hadden er 2 ter onzer beschikking) mogen we plaatsnemen aan tafel. Els heeft voor ons een venkelsoepje gemaakt. Wat smaakt dit heerlijk met een broodje en wat zalm na deze fietstocht. Els en Gerald hartelijk dank voor jullie gastvrijheid en bemoedigende woorden!!!

Rond 18.30 uur vertrekken we naar de Rotaryvergadering in ‘De Swaen’ in Oirschot waar we hartelijk ontvangen worden. Philippe Muller geeft nog wat uitleg bij ons project en Gregory geeft nog wat praktische informatie mee. De plaatsvervangende voorzitter Erik feliciteert ons met het initiatief en de reeds gedane inspanningen en zendt ons op tocht met een cheque van 1000€. Bedankt vrienden van Best!!!

Wij verlaten rond 22 uur het restaurant. Daar wacht ons een dame  op die vol bewondering naar de aanhangwagen staat te staren. Wauw! prachtig !!! Zij zag het Rotarywiel en de sponsors, Kopenhagen… en stond ons op te wachten. Hier zou ze wat meer willen over weten en …. terstond schonk ze 100€ voor het goede doel. Waartoe een futuristische wagen toch allemaal toe instaat is…..

Uw verslaggeefster Ady.

Verslag trainingsrit 1 mei 2014 – On the road to Best

Op de dag van de arbeid stond een oefentocht naar onze Rotary-vrienden uit Best gepland. Iedereen present behalve vakantieganger Patrick. Als primeur: onze 2 begeleiders Philippe en André met de prachtige fietstrailer, zodat we ’s avonds weer met fiets thuis zouden geraken. We vertrokken rond de middag bij Marc De Meyer in Schilde, waar de trailer staat, voor een tocht van iets meer dan 100 km. Prima fietsweer en geleid door de GPS van Chris werd het een ontspannen, gezellige tocht langs onder meer Kasterlee, Retie, Valkenswaard en Eindhoven. Halverwege maakten Roger en Josiane zoals gepland rechtsomkeer want die moesten de volgende ochtend om 5 uur vertrekken naar Italië voor een ….fietsvakantie ! U ziet: aan motivatie geen gebrek bij de RAVWC. Bij het naderen van Best enkele regendruppels maar de aangekondigde stortbui bleef gelukkig uit. In Best waren André & Philippe ondertussen aangekomen bij de zoals altijd goedlachse en enthousiaste Els Breukink. Ze ontving fietsers en begeleiders met een heerlijke douche en dito soep, waarna we fris getogen in onze nieuwe Rotaryhemden met de wagen naar Oirschot trokken. Hier namen we deel aan de avondvergadering van onze vrienden uit Best in auberge “De Zwaan”. Voorzitter Karel was ook naar Nederland afgezakt en we werden hartelijk ontvangen. Philippe presenteerde onze geplande tocht naar Kopenhagen en Gregory nodigde de club uit voor zijn ambtsoverdracht in juni. Met een cheque van 1000 euro sponsoring in de zak vertrokken we rond 22 uur in Oirschot, want de volgende dag was het voor de meesten natuurlijk weer gewoon werken. Philippe had onze prachtige trailer centraal op het dorpsplein geposteerd en dat bracht nog wat extra’s op: onder de nieuwsgierige voorbijgangers ook een enthousiaste dame die, uitvoerig door André en Gregory ingelicht over ons project, prompt 100 euro extra steun uit de portemonnee toverde.

Epiloog: laat op 1/5 komt Pierre Delva na een lange fietstocht en goed diner thuis in het donker de oprit opgereden. Hij besluit vrouwtje Sabine niet te wekken en stilletjes de wagen in de garage te parkeren. Niets vermoedend rijdt hij de garage binnen, waarna plots een hels gekraak…

Pierre was vergeten dat zijn koersfiets op het dak van zijn wagen gemonteerd was ! Zaterdagmorgen in Duffel 3/5 meldt hij dat de schade wonderwel meevalt, enkel zijn stuur een beetje krom maar dat staat niet mis bij een echte “Flandrien”.

Filip VG

Training naar Best  1 Mei 2014

Vertrek training  naar Best 1 Mei 2014
Verslag trainingrit 26 april 2014 – Tom Boonen Classic.

Als ge als beginnend fietser traint voor een lange tocht als de onze naar Kopenhagen, waar kunt ge dan best uw licht opsteken? Bij België ’s beste wielrenner van het laatste decennium toch zeker. Daarom tekende de RAVWC voltallig present op zaterdag 26/4 voor de 9e Tom Boonen Classic in Tommeke’s geboortedorp Balen. Ook onze vaste begeleider André was bij de start ter plekke met koek en banaan. Deze voor wielertoeristen semi-klassieker is echt prima georganiseerd: begeleide parking, bewaakte fietsenstalling, vlotte inschrijving, volledig met duidelijke pijltjes aangegeven parcours… Omwille van andere verplichtingen later op de dag kozen we voor 101 km en een vroeg vertrek. Ik kan U verzekeren dat het een belevenis is: vele fietsgroepen vormen peletons aan verschillende snelheden en daartussen laveerde dus de onervaren RAVWC. Gelukkig lag de weg droog en was het weer prima. Enkel Josiane ging even uit de bocht, maar ze kwam er met enkele blauwe plekken en wat gras tussen de tanden vanaf. Na 50 km begon het bij de jongsten van onze groep wat te kriebelen en besloten we ons te nestelen in een voorbijrijdend peleton. Centraal geposteerd en uit de wind haalden we zo freewheelend snelheden boven de 30 km/u zonder extra inspanning: een openbaring… Gregory werd er zowaar enthousiast van! Na 60 km kwam de RAVWC weer tesamen voor de bevoorrading: sportdrank, koek of fruit à volonté om op krachten te komen. Met goede benen begonnen enkelen na 70 km weer wat onrustig te worden en sloten met 3 weer aan bij een groepje. Chris nam het voortouw bij de 5 overblijvers en bracht de “bus” netjes binnen met een gemiddelde van boven de 25 km/u. Ikzelf sloot met Patrick en Gregory als test aan bij een wat snellere, grote groep. Dat lukte prima tot een 10-tal km van het einde: toen besloot Patrick er nog een schepje bij te doen en nam hij de kop van deze groep. Uiteraard begon toen het haantjesgedrag en gingen de snelheden vlot boven de 35 km/u. Net toen ik op 4 km van het einde dacht dat ik nu toch niet meer zou lossen, stond ik op een onnozele brug over de autostrade genadeloos “geparkeerd”. Harde sport dat fietsen… Enfin, goede training en leuke leerschool: niets dan tevreden gezichten aan de meet.

Filip VG

Verslag van de trainingsrit van Zaterdag 26 April 2014

De Tom Boonen Classic.

De ganse ploeg van RCAVWC was ingeschreven voor de deelname aan de wielertoeristenrit van 26 april genaamd naar onze trots Tom Boonen.
Gezien de andere verplichtingen die dag, had iedereen gekozen voor een vroeg vertrekuur. Zo stonden we om 8 u met zijn allen klaar aan de start in Balen.

André kwam ons oppeppen met koekjes en bananen.
Fier in onze nieuwe truitjes bestegen we ons ros voor een heerlijke rit in het trainingsgebied van Tom.
We kozen voor een parcours van 100 km. Het voordeel van zo een organisatie is dat alles netjes is geregeld: bevoorrading en vooral, met pijltjes staat aangegeven hoe er moet gereden worden om een volledig parcours af te leggen. Geen kaarten of gps nodig.

De streek rond Balen is licht heuvelachtig, en door de grote groepen van fietsers, worden er hoge snelheden gehaald.
Wij hadden een gemiddelde van 25,4 km /u over de totale afstand. Ik had echt nooit gedacht dat ik die magische grens ooit zou overschrijden.
De laatste 30 kilometer waren Gregory, Filip en vooral Patrick niet meer te houden. Het tempo ging pijlsnel omhoog en Josiane, Pierre en ik moesten afhaken: Chris en Ady bleven aan onze zijde.

Het jonge geweld zette door en verschalkte een grote groep routinées in de spurt.
Waar ons gemiddelde op 25,4 km lag, werd de sprint in de laatste kilometers door onze spurters afgelegd met een gemiddelde van boven de 33 km/u.

Als dat zo doorgaat, kan binnenkort de volgwagen ons niet meer volgen!
Het was een leuke voormiddag. Samen met zo’n 2000 deelnemers genoten we van prachtige wegen onder een lekker voorjaarszonnetje.

Uw verslaggever Roger

ploeg2504
flyertbclassic

Verslag over de trainingsrit van 19 April 2014

Voor de RAVWC stond het paasweekend geheel in het teken van de fiets. Op zaterdag werd er immers van Schilde naar Knokke gefietst. Al om 8 uur was het verzamelen geblazen ten huize Van Bauwel. Paraat op dit vroege uur stonden Josiane, Roger, Gregory, ikzelf en uiteraard Patrick. Chris en Ady zouden ons vervoegen vanuit Waasmunster in de omgeving van Vrasene. Pierre bracht het Paasweekend door in Frankrijk en ontbrak dus jammer genoeg. Philippe Muller was met wagen klaar om gedurende de hele rit voor bevoorrading en pechverhelping te zorgen, André ontbrak wegens andere verplichtingen maar was niet vergeten ons eerst nog schriftelijk een hart onder de riem te steken.

Bij frisse temperaturen gingen we van start via het Rivierenhof om zo het centrum van Antwerpen door te fietsen. Zij aan zij met de fiets op zaterdag door de Huidevetterstraat zonder een wagen tegen te komen: een aparte beleving ! Via de voetgangerstunnel zetten we vervolgens koers naar het Waasland, waar we op het afgesproken tijdstip Chris en Ady oppikten aan het afgesproken knooppunt. Vervolgens naar Nederland langs Hulst en zo via Axel, Sas van Gent richting Sluis. Prachtige landelijke wegen, waarbij we enkel enig oponthoud hadden aan de openstaande brug in Terneuzen. De wind blies pal in de rug, wat ons in staat stelde op lange stukken tegen 30 km/u te halen. Op 30 km van Knokke sloot mijn zoon Nicolas, die met Philippe was meegereden, op zijn racefietsje nog aan om het laatste stuk mee te fietsen. Via Retranchement kwamen we België weer binnen om in Knokke te eindigen boven op de Vossenhul, een korte maar nijdige aankomst bergop (ongeveer 14%). 125 km afgehaspeld in 5 uur en nog frisse gezichten, iedereen tevreden dus.

Op de Vossenhul stond Alix ons op te wachten. Philippe bleek nog een lekkere magnumfles champagne in de auto te hebben gelegd voor het ruime aperitief waarna Alix 10 volwassenen en 4 kinderen verwende met courgettensoep en een calorieherstellende Chili con carne. We eindigden met zelfgedraaid vanille-ijs met aardbeien, tot groot jolijt van Patrick die voor “cremerie Alix” kilometers omrijdt !

Zij die het hele weekend aan zee zouden doorbrengen stonden zondagmorgen om 9u30 aan de casino om de spieren los te gooien. Josiane, Roger, Patrick en ikzelf fietsten de 41 km van de “riante polderroute” gezwind en zonder problemen met uiteraard weer eindspurt op de Vossenhul. Vervolgens vrije namiddag om de avond heerlijk gezamenlijk af te sluiten in restaurant “’t Pakhuis” in Zeebrugge (om het wel erg drukke Knokke even te ontsnappen). We kregen er bericht van Chris en Ady, zij hebben Paaszondag al fietsend familie bezocht (105 km via heuvelachtige wegen en ongunstige wind): een moedige, maar blijkbaar erg vermoeiende onderneming.

Maandag stond de terugrit naar Antwerpen gepland. Eervolle vermelding voor Gregory, die speciaal met de wagen van Antwerpen naar de zee kwam gereden om weer met ons terug te fietsen. Om 9 uur gingen Josiane, Roger, Gregory, Patrick en ikzelf van start onder een heerlijk zonnetje maar ditmaal wel met de wind pal op de neus. Zonder de GPS van Chris moest een handgeschreven briefje, gekleefd op het fietskader van Patrick, ons van knooppunt tot knooppunt leiden. Uiteindelijk reden we vanaf Retranchement langs quasi compleet andere landwegen als tijdens de heenrit, maar de trip was er niet minder mooi of pittoresk om. Wel was ze een pak zwaarder: de wind stond nu erg vaak in het nadeel. Ik kan niet ontkennen dat ik zelden zo blij was de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal te ontwaren van zodra we in Zwijndrecht de Blancefloerlaan naderden. Na de voetgangerstunnel nam ik afscheid van de overige fietsers om in Wilrijk aan te komen met 117 km op de teller aan een eerbaar gemiddelde van 23 km/u.

In totaal reden de meesten van ons dus bijna 300 km op 3 dagen zonder valpartijen, blessures noch bandbreuk of andere fietspech: we zijn dus bijna klaar voor onze tocht naar Kopenhagen. Ik wil toch even Josiane apart complimenteren, ze reed de hele tocht zonder verpinken en met steeds een stralende glimlach op de lippen: chapeau !

Moe maar voldaan, Filip VG

DSC00558 DSC00559 DSC00557 DSC00555 DSC00556 DSC00554 DSC00580 DSC00579 DSC00578 DSC00577 DSC00576 DSC00574 DSC00573 DSC00572 DSC00571 DSC00565 DSC00566 DSC00567 DSC00568 DSC00569 DSC00570 DSC00562 DSC00563 DSC00560 DSC00561

Verslag over de trainingsrit van 6 April 2014

Dit voorjaar zijn de weersomstandigheden ons goed gezind want vandaag vertrokken we weer voor een stevige trainingsrit ,ter voorbereiding van onze tocht naar Kopenhagen, onder een zacht lentezonnetje.
We reden vanuit Schilde richting Brecht,daar namen we het jaagpad langs het kanaal Schoten Dessel richting Albertkanaal .We reden tot in Herentals en maakten een bocht naar Grobbendonk.Daar overlegden we kort of we zouden terugkeren om dan een afstand van 85 km te hebben afgelegd,of gingen we voor een langere afstand?
Moedig als we allemaal zijn,kozen we voor de lange weg en we reden verder langs de Netevallei naar Lier waar we dan langs het Netekanaal terug huiswaarts keerden.
Na iets meer dan 4 uur fietsen arriveerden we dan bij ondergetekende voor een stevige lunch met een afgelegde weg van 105 km in de benen.Onze gemiddelde snelheid bedroeg bijna 25km per uur!
Wat ben ik trots op alle fietsers!!!Dit is echt een mooie prestatie en geeft goede moed voor het vervolg!

Super gereden coureurs!
__________________________________________________________________________
Patrick VB

Verslag over de trainingsrit van 29 maart 2014

Stipt om 8.45 u was iedereen die vandaag beschikbaar was voor een oefen rit op de afspraak in Schilde. André kwam ons bevoorraden met bananen en energie koekjes en inspecteerde het materiaal en de rijders.
Onder een stralende zon en bij een temperatuur van ongeveer 9° gingen we van start voor een tocht langs het Albertkanaal en het kanaal Schoten-Dessel.

Onderweg steeg de temperatuur, en aangekleed in de winteruitrusting, was iedereen na een 50 km wel heel erg dorstig.
Alle drinkbussen waren leeg toen we na 3 u en 20 minuten terug aankwamen op ons vertrekpunt. We hadden 77 km gefietst en registreerden een gemiddelde snelheid van 23 km/u.

Het moet wel gezegd dat de rit onder ideale omstandigheden was verlopen. Weinig wind, weinig verkeer, geen fiets terroristen, autovrije wegen en onberispelijke asfaltstroken.
Na de rit wachtte een stevige macaroni met hesp en kaas ons op om de verloren calorieën er snel terug bij te peppen.

Uw verslaggever Roger

DSC_1115DSC_1116

 

—————————————————————————————————

 Verslag trainingstocht RCAVW d.d. 16 maart 2014

Zondag 16 maart 2014 … de start van het nieuwe buiten trainingsseizoen van de Kopenhagen-fietsploeg!
Afspraak om 08.45 uur in Sombeke. Blijkbaar popelden heel wat fietsers van ongeduld, want de eersten melden zich al aan om 08.25 uur …
Eerst nog even een presentatie van de nieuwe fietsen van Josianne en Patrick.

De ploeg was volledig present en we werden vereerd met de goede food-zorgen van André. Hij verwende ons met a point-bananen (niet te groen, niet te zwart!) en lekkere droge vitaminenrijke koekjes.  Bedankt André voor die (onverwachte) goede zorgen!

Na de statiefoto tussen de fruitbomen in de zon en bemoedigende woorden werden we door André uitgewuifd. Onder een stralend blauwe hemel  vertrokken we uiteindelijk aan onze fietstocht. Langs de boorden van de Durme en Schelde kwamen we zo in Dendermonde uit, waar we, met de fiets op de rug (zoals de echten…) de Scheldebrug overstaken. Hier hadden we al nood aan onze eerste vitaminen. Via de pittoreske dorpjes Vlassenbroek, Baasrode, Sint-Amands, Mariekerke en Weert, kwamen we aan de nieuwe Temse Scheldbrug met een mooi uitzicht. 48 km stonden al op de teller.

Het was geen makkelijke rit, op een zondagmorgen met al die groepen wielertoeristen (of -terroristen? ). We moesten er wel onze gedachten bijhouden of we werden gewoon van de baan gereden … Na dit eerste vlakke gedeelte, reden we de cuesta’s van het Waasland op, richting Velle en Sint-Niklaas. Echte kuitenbijtertjes met ook twee cols van 2de categorie (2 bruggen over de E17) om uiteindelijk terug in Sombeke te belanden.

71 km … niet genoeg volgens onze ploegleider, dus nog een ommetje toevoegen langs Hamme en de Oude Durme.  Een mooi rustig stukje dijk, maar volledig tegenwind!

Dat was tandenbijten!

Aan Waasmunsterbrug staken we de Durme over en maakten we rechtsomkeer … met de wind van achteren deze keer! Gregory was nu niet meer te houden … “Altijd maar rechtdoor?” vroeg hij. “Ja, ja” en weg was hij … Na 81.6 km waren we terug aan ons startpunt, blij en voldaan om deze prachtige dag!

Chris

Print Friendly, PDF & Email