Verslag dag 5 C2S³

Dag 5: Villechétif – Courban

Dag trouwe lezers en vrienden,

Vanmorgen na een verkwikkende nachtrust wakker geworden in de chambre “blanche”, waar je spontaan begint te dromen van Holly Hobbie en Hello Kitty (zie verslag dag 4). Chris heeft ons vandaag een half uurtje extra gegund, want er staan slechts 75 km op het programma.

Gisterenavond nog even kunnen face-timen met onze in België achter gebleven Rotary-kameraden en na het diner nog de 2e helft van Schotland-België kunnen meepikken in de leefruimte van onze B&B, waar de breedbeeld TV volledig tot onzer beschikking was. André was enthousiast over de score en het geleverde spel, maar hij is natuurlijk niet veel gewoon bij zijn favoriete rood-witte ploeg.

Ontbijt met spiegeleitjes moest ons klaarstomen voor de rit. Sommigen van mijn reisgezellen beweren dat de erg charmante gastvrouw spijt had dat we al vertrokken. Of dit was omwille van ons leuke gezelschap of omdat ze beseft dat het vakantieseizoen nu echt op zijn einde loopt, laat ik in het midden. In de wintermaanden baat mevrouw een soortgelijk gastenverblijf uit in Madagaskar, wat duikfanaat Patrick meteen inspireerde tot nieuwe vakantieplannen en het ten toon spreiden van zijn algemene kennis (“Wat is de hoofdstad van Madagaskar?”). Groot jolijt toen Nicolas meteen een foutloos antwoord gaf (Antananarivo, nvdr) ! Trouwe lezers worden door mij beloond, want ik ben van plan dit in onze volgende quiz te gebruiken…

75 km dus en een Mio-moeilijkheidsgraad van 6/10: dat zagen we nog wel zitten na 4 dagen fietsen. Het parcours was vooral opnieuw veel leuker: veel bebossing, dorpjes met huizen in meer typische bouwstijl en vooral meer leven in de Champagne-wijngaarden. Het is namelijk volop vendange, dus ook seizoensarbeid. Dit levert veel fotogenieke uitzichten op in het onveranderd glooiende landschap. Verrassend dat we hier zo weinig andere fietsers tegenkomen. Philippe en André hadden een perfecte lunchplek uitgekozen met prachtig uitzicht, de beschikbare foto’s zeggen ongetwijfeld meer dan woorden.

Chris had enkele km’s onverharde weg (onze mini Strade Bianchi) in het parcours ingelast, maar was zelf het slachtoffer: onze 2e lekke band. De fysieke toestand van Chris baart ons nog de meeste zorgen: hij heeft zeer waarschijnlijk een ontsteking aan de tibiale insertie van de iliotibiale band (alleen weet hij dit zelf niet perfect, maar ik wel) van de rechter knie. Op de fiets gaat het nog een beetje, maar eens van de fiets pikkelt hij rond als een oud mannetje met een houten been. Doorfietsen gaat de zaak vermoedelijk alleen maar erger maken, het is bang afwachten of een wat langere rust soelaas brengt bij onze ervaren gids en wegkapitein.

In geval van nood, zou Chris zijn rol overgenomen kunnen worden door “monsieur 100.000 Volt”, zoals we deze deelnemer in de RAVWC noemen. Vele mensen moeten hem met “mijnheer de burgemeester” aanspreken (niet de studio 100-fans, wel de inwoners van Schilde), maar wij mogen gewoon Dirk zeggen. Dirk rijdt voor de 2e maal mee en ook hij is dit maal beter voorbereid, wat gezien zijn overvolle agenda geen sinecure is: enerzijds door trainingen tijdens zijn vakantie in Hongarije en anderzijds door zijn gloednieuwe fiets (met lichte ondersteuning). Wat er ook van zij, de sympathiekste burgervader van België draait perfect mee, toont karakter op de moeilijke momenten en maakt een erg relaxte indruk (beleid voeren met een ruime meerderheid geeft duidelijk minder stress). Dirk toont ook graag zijn oorlogswonden, zo heeft hij een serieuze bloeduitstorting op zijn arm na een ongelukkige val de 1e dag en naar het schijnt ook degelijke hinder op het zitvlak (die hij gelukkig verborgen houdt!). Dirk heeft verder een degelijke kennis van de Champagnestreek en Champagne, wat de afgelopen dagen wel van nut bleek.

Ondertussen zijn we al in de Bourgognestreek aanbeland, met name in Courban, een dorp van blijkbaar 175 zielen. Leuk weetje: Na de Eerste Wereldoorlog zijn enkele families uit West-Vlaanderen, van wie het landbouwbedrijf door de oorlog vernield was of van wie de landerijen door vier jaar strategische inundaties verzilt waren, zich in Courban komen vestigen. Hun kinderen hebben in de streek een huwelijkspartner gevonden en zijn er blijven wonen. Dat verklaart het voorkomen van Vlaamse namen – Verslype, Windels – op nogal wat grafstenen van de gemeentelijke begraafplaats.

We verblijven in het lokale Chäteau, maar stel U er niet al te veel van voor. Zoals vaak in Frankrijk veel charme, maar de beste tijden jammer genoeg achter zich. Philippe en André hebben me een kamer op het 3e verdiep toegewezen, via een “kiekentrapje” tot onder het dak. Groot, dat wel maar vroeger moet hier hoogstens de hoofdbutler (denk aan mister Carson uit Downton Abbey) gelegen hebben, ik kan me niet voorstellen dat de gravin weet had van deze plek in haar huis. Ach, het is proper en alles is aanwezig, dus volstaat het om goed te recupereren voor de grote rit van morgen (140 km en veel klimwerk). Als ik die overleef, trek ik wel door tot in Lyon.

Nu ga ik nog wat genieten van het zonnetje, het weer wordt alleen maar beter en kijk uit naar het diner, want het restaurant hier heeft gastronomische ambities.

Tot morgen!

Print Friendly, PDF & Email

1 gedachte over “Verslag dag 5 C2S³

  1. Boeiend om de originele
    verslagen te kunnen
    lezen, hier vanuit de
    Provence ten huize van
    Herman en Hilde Van Roost.
    Het Lyon-comite met
    Pierre en Sabine erbij heeft
    vanavond een vergadering,
    op deze regendag.
    Het ga jullie goed, hopelijk
    met allemaal goed weer en
    geen materiaalpech!
    We verwachten jullie in
    Lyon!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.